Λιγο Πριν...Λιγο Μετα...

.


Ευτυχως που υπαρχουν και αυτες οι φασεις που λες οτι ναι, τωρα ειμαι καλα, τωρα ειμαι χαλαρος και ηρεμος, τωρα ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΩ κατι και στα τσακιδια ολα τα μουντα και μιζερα ολοι οι βλαμμενοι και μουντρουχοι γυρω μου. Σας αφηνω για λιγο ολους και κανω focus αλλου. Μπορει να ειναι εν μεσω καταιγιδας και να ξερω οτι αυτα που αφηνω πισω μου τωρα θα με περιμενουν εκει στην ιδια θεση μετα, αλλα δε με νοιαζει καθολου, εγω αυτη τη στιγμη απλα ταξιδευω αλλου, σε αλλο κοσμο, σε αλλο γαλαξια...
Ειμαι στη κοσμαρα μου βρε αδερφε και πολυ το χαιρομαι!

Δε ξερω, παιζει ο προλογος απο πανω να ειναι λιγο παραπλανητικος και να δινω την εντυπωση οτι μιλαω για μεγαλες, σημαντικες στιγμες και για σπουδαια στιγμιοτυπα και προσδοκιες που γινονται μια φορα στο τοσο...οχι οχι παρεξηγησις!

Δε χρειαζεται κατι να διαφημιζεται με μεγαλα γραμματα, neon επιγραφες, φαμφαρες και τζιριμαντζαλα για να αξιζει. Καθε αλλο.

Ισα ισα, εγω αναφερομαι σε εκ διαμετρου αντιθετες καταστασεις. Στις στιγμες που περνανε απαρατηρητες γιατι ειναι αρκετα μικρες για να τις θεωρουμε αξιοπροσεκτες. Κακως ομως, γιατι ειναι αυτες που μας φτιαχνουν τη διαθεση οσο κι αν εμεις τις σνομπαρουμε και τις ξεχναμε.

Αδικια. Στη μπλε γωνιτσα του ρινγκ να καθεται η μικρουλα, χαμηλων τονων, μικροκαμωμενη αυτη στιγμη που παλευει με τις λιγες δυναμεις της να μας κανει χαρουμενους κι εμεις να την εχουμε γραμμενη και να υποστηριζουμε με κασκολ και σημαιες το φαβορι στην κοκκινη γωνια, τη μεγαλη βαρβατη ολο υποσχεσεις κοσμοϊστορικη στιγμη που περιμενουμε, αλλα παντα ερχεται με καθυστερηση, μας κοιτα με υπεροψια, μας λεει στα μουτρα οτι θα ερχεται αν και οποτε γουσταρει αυτη, μπορει και καθολου αν βαριεται, και εμεις παρολαυτα να την ονειρευομαστε και να κολαμε αφισες της στον τοιχο του δωματιου μας σαν ερωτευμενα κοριτσοπουλα με την ελπιδα μια μερα να μας καταδεχτει και να μας δωσει για λιγο σημασια. Και φυσικα σε εναν τετοιο αγωνα εντυπωσεων μεταξυ των δυο, ο μπλε τσιλιβιθρας ειναι καταδικασμενος να πεσει νοκ αουτ με ενα φου του κοκκινου σιφουνα.

Χμμμ με αυτη, λοιπον, τη γλαφυρη ομολογουμενως εικονα προσπαθω να περιγραψω τη διαφορα αναμεσα στις μικρες και τις μεγαλες στιγμες, στις προσδοκιες που εχουμε απο τη μια και απο την αλλη για να νιωσουμε καλα και τη σημασια που δινουμε στη καθεμια. Γιατι μου φαινεται οτι δεν ειναι λιγες οι φορες που υποτιμαμε την αξια των μικρων εν αναμονη της μεγαλης, απολυτης στιγμης ικανοποιησης οπως τη φανταζομαστε. Λαθος κανω?

Οπως και να χει, το παρον κειμενο αφιερωνεται στις μικρες απολαυσεις της καθημερινοτητας.
Μαλιστα προσπαθησα να τις κατηγοριοποιησω. Ειναι τα πραγματα που σε κανουν να νιωθεις ικανοποιηση λιγο πριν πραγματοποιηθουν, μιλαω για δευτερολεπτα πριν γινουν, οταν ξερεις οτι βρισκονται σε αποσταση αναπνοης και εχεις αυτη τη γλυκια προσμονη, σε αυτα που λες οτι "τωρα το κανω και ειμαι καλα γαμωτο, ειμαι ΚΑΛΑ" και σε αυτα που γινονται λιγο μετα οταν λες οτι τωρα ναι το εζησα κι αυτο και ειμαι φουλ ικανοποιημενος πλεον.


And now, Ladies and Gentlemen, let the show begin:

Ποσο απολαυστικη ειναι και ποσο μα ποσο τα σπαει η στιγμη...

...λιγο πριν...

1. ...αρχισω να καταβροχθιζω το παγωτο που εχω τιγκαρει μεχρι πανω στο χωνακι και το οποιο κατασκευαστικα φερνει περισσοτερο στο Πυργο της Πιζας. Το κανω συνεχεια και ειμαι σιγουρη οτι αν ρωτησω εναν αρχιτεκτονα, θα μου πει οτι ακομα κι αν δεν ελιωνε ειναι πρακτικα αδυνατο να ισορροπισει ολο αυτο το οικοδομημα για πολλη ωρα...κι ομως μετα απο απειρες δοκιμες πλεον, αν ξερεις να το φτιαχνεις ξερεις και να το τρως (πριν καταρρευσει τελειως)!
2. ...πατησω το play για να ακουσω το καινουριο δισκο που εβγαλε το αγαπημενο μου συγκροτημα. Ειναι λιγο η ανυπομονησια, λιγο η αγωνια αν θα με απογοητευσει ή αν θα με καθηλωσει και με το περασμα του χρονου θα εχω να λεω οτι το εζησα ακριβως τη στιγμη που βγηκε...ειναι λιγο απ'ολα. Αχ αληθεια μου αρεσει αυτη η στιγμη, λιγο πριν το play, λιγο πριν τις πρωτες νοτες και τις πρωτες εντυπωσεις, απο την εισαγωγη κιολας!
3. ...τελειωσει το βιβλιο που με ειχε απορροφησει για πολλες μερες και εχω την αγωνια να δω τι θα γινει στο τελος. Εκεινη ακριβως η στιγμη που εισαι λιγες μονο σελιδες πριν το τελος και που βλεπεις οτι το χοντρο μερος με τις πολλες σελιδες το εχεις τελειωσει, ειναι πια στην αριστερη πλευρα και δυσκολευεσαι μαλιστα και λιγο να το ισορροπησεις οταν διαβαζεις στο κρεβατι και το κρατας ορθιο. Οσο μου αρεσει αυτη η στιγμη λιγο πριν το τελος τοσο δεν μου αρεσει η στιγμη που τελειωνει...χμμ δε ξερω γιατι.
4. ...βαλω το τελευταιο κομματι στο παζλ. Κοιταω το κομματι που εχω στα χερια μου, κοιταω και την μοναδικη τρυπα που εχει μεινει για να συμπληρωθει η εικονα και δε μου παει η καρδια να το τοποθετησω. Επισης σημαντικη ειναι και η ανακουφιση που νιωθω οταν διαπιστωνω οτι ευτυχως υπαρχει μονο ενα κενο που λειπει να συμπληρωθει και δεν εχω χασει καποιο απο τα τοσα μικρουτσικα κομματια στη διαρκεια
5. ...ολοκληρωθει το download σε μια ταινια ή ο,τιδηποτε που θελω πολυ, εχω βαλει εδω και ωρες να κατεβαινει και τυχαινει να το ελεγχω εκει στο 99,9%, που σου λεει οτι απομενουν 32 sec ακομα, λιγο πριν πεταχτει το παραθυρακι κατω δεξια που λεει "download complete". Μου αρεσει οταν συμβαινει αυτο και σκαλωνω παντα να κοιταζω τα τελευταια λεπτα οταν τυχαινει.
6. ...το φιλι με καποιον που θελω πολυ. Ναι λιγο μελο και σιροπιαστο το παρον σχολιο, αλλα πως να το κανουμε, οσο σκληρες και αντρακια κι αν ειμαστε (!?), με το καρδιοχτυπι και τον ηλεκτρισμο σε κατι τετοιες στιγμες, δε μπορουμε, λιωνουμε κι εμεις τα αμοιρα κοριτσακια. Μιεχ. Ελα σεμνα. Παμε παρακατω (αχχχ).
7. ...φυγει το καραβι απο το λιμανι και καθομαι και παρακολουθω να φορτωνει αμαξια και φορτηγα απο το καταστρωμα ή πριν απογειωθει το αεροπλανο και κοιταζω απο το παραθυρο τα αλλα αεροπλανα οσο πηγαινει αργα ακομα, λιγο πριν γκαζωσει και κολησω στο καθισμα απο την ωθηση καθως απογειωνεται. Βεβαια αυτη ειναι μια στιγμη που απολαμβανω οταν ξερω οτι ξεκιναει το ταξιδι των διακοπων και οχι το ταξιδι της επιστροφης...οχι αυτο δε μου αρεσει...εκει ειμαι στεναχωρημενη σνιφ!
8. ...ανοιξω ενα κουτι. Ενα οτιναναι κουτι. Μου αρεσουν τα κουτια. Ενα κουτι με σοκολατακια, ενα κουτι με τον καινουριο ενισχυτη μου, ενα μικρο κουτι, ενα μεγαλο κουτι, ενα κουτι που ξερω ή ενα κουτι που δε ξερω τι εχει μεσα, δε με νοιαζει...μου αρεσει να ανοιγω ενα κουτι (ειμαι κουτη το ξερω). Ειναι φορες που αγοραζω κατι για μενα και ζηταω να μου το συσκευασουν (κατι σαν δωρακι απο μενα για μενα) για να παρω τη χαρα να το ανοιξω σπιτι μου. Οτιναναι.
   

...ακριβως την ωρα που...

1. ...ειμαι με παρεα, ξημερωματα καπου εξω και λιωνουμε με μπυρες, μουσικη και σοβαρες ή καμμενες συζητησεις. Αν εχει καλο καιρο εξω σε καποιο παγκακι ή και μεσα στο αμαξι αν κανει κωλοκαιρο δε με χαλαει.
2. ...οδηγαω με το αυτοκινητο, ειναι βραδυ αργα και ειναι αδειος ο δρομος. Ειναι απειρες οι φορες που το εχω κανει, βαζω δυνατα μουσικη και με χαλαρωνει κυριως οταν ειμαι αναστατωμενη. Ειναι φορες που παιρνω μια ευθεια στην εθνικη και απλα δε θελω να τελειωσει...να δω ποιος θα ερθει να με μαζεψει απο Βουλγαρια καμμια μερα...
3. ...ειμαι σε ενα ταξιδι σε μια πολη ή σε ενα φεστιβαλ στο εξωτερικο. Ακριβως η στιγμη που το συνειδητοποιω, που κοιταζω γυρω μου και ειναι ολα καινουρια, τα κτιρια, οι ανθρωποι, ακομα και ο ουρανος και ο αερας για καποιο λογο στο μυαλο μου φανταζουν διαφορετικα. Το λατρευω αυτο.
4. ...εχω λιωσει στο σπιτι και σκαει μηνυμα στο κινητο απο φιλαρακι με μια ενδιαφερουσα προταση ή απο τον ξαδερφο με μια απο τις συνηθισμενες καμμενιες του
5. ...εχω κακη διαθεση και βαζω μουσικη. Αμεσως τα βλεπω ολα αλλιως, παντα με ανεβαζει και απορω γιατι δε το εκανα τοση ωρα (γι'αυτο τωρα πια εστω και το ραδιο παιζει σχεδον ασταματητα 24/7 πρωι-βραδυ)
6. ...εχω περασει μερες κλεισουρας στο σπιτι και αποφασιζω να περπατησω μονη μου ετσι για βολτα στο δρομο κυριως στο κεντρο με ή χωρις mp3 στα αυτια (καλα ναι μαλακιες, φυσικα ΜΕ)
7. ειναι καλοκαιρι και αραζω στο μπαλκονι με ενα βιβλιο και παγωμενο τσαι με πολλα παγακια (το κλινκ κλινκ που κανουν τα παγακια ειναι ηδονηηη!!!) ή ειναι χειμωνας και αραζω στο σαλονι με ενα βιβλιο (again), ζεστο τσαι (this time) και μια κουβερτα μπροστα στο τζακι.
8. ...σκαω φουσκαλες απο εκεινο το πραγμα που τυλιγουν τα ευθραυστα μη σπασουν στη μεταφορα, κανω κουτακια με δεξι κλικ με το ποντικι στην οθονη, ξινω εκεινο το σκληρο απο μια παλια πληγη, ξινομαι γενικως και ολα αυτα τα ανουσια :P
9. ...εχω αφθονη μπυρα, ζεστη πιτσα, εναν αγωνα ποδοσφαιρου στη τβ και ενιοτε μαζι με ολα αυτα και καλη παρεα (αντε για τους μη-φαν του αθληματος συμβιβαζομαι με ταινια στο dvd αν δεν εχει σημαντικο αγωνα εκεινη τη μερα χεχ)
   

...λιγο μετα...

1. ...απο ενα ζεστο, αναζωογονητικο μπανιο οταν χωνομαι μεσα σε καθαρα και φρεσκοπλυμενα σεντονια. Μμμμ μυριζει μανουλα τχι!
2. ...το τελος μιας συναυλιας που ανυπομονουσα καιρο να παω. Ακομα και η αισθηση οτι παει, τελειωσε, ενω ευχομαι να κραταγε τοσο κι αλλο τοσο, κι ας εχω ηδη μεθυσει απο ικανοποιηση, ειναι αξεπεραστη.
3. ...απο τη δουλεια, απο μια απαιτητικη μερα με υποχρεωσεις ή μετα το τρεξιμο σε τραπεζες και δημοσιες υπηρεσιες. Νιωθω τεραστιο βαρος να φευγει οταν ξερω οτι τελειωσε αισιως και εγινε η δουλεια που ηθελα. Μια ανακουφιση, ενα ουφ τελειωσε η μαλακια!
4. ...την λυση μιας δυσκολης ασκησης σε ενα πολυ απαιτητικο θεμα. Ικανοποιηση και καμαρι να δεις η δικια σου...χεχε!
5. ...απο ενα ταξιδι, οταν ξανακοιταω τις φωτογραφιες και τα βιντεακια. Ξαναρχονται ολες οι στιγμες στο μυαλο μου, αυτες που δειχνει η φωτο και αλλες τοσες απο τα παρασκηνια την ωρα που τις τραβαγα, ειναι λες και τις ξαναζω
6. ...απο τη βροχη. Η μυρωδια. Μμμμ...

και μπαλαντερ

...ειναι φυσικα τα σουβλακια. Κολανε παντου. Πού να τα καταταξω? Η απολαυση ειναι το ιδιο μεγαλη τοσο λιγο πριν τη πρωτη μπουκια και κατα τη διαρκεια του μασουληματος οσο και λιγο μετα, ακομα κι αν εχεις γινει τουμπανο...τι να λεμε τωρα.


Αυτο λοιπον ηταν ενα tribute στις μικρες απολαυσεις (αν θυμηθω αλλες θα συμπληρωσω-καλοδεχουμενες και οι εξτρα προτασεις). Οι μικρες αλλα τοσο σπουδαιες στιγμες ευτυχιας που τις υποτιμαμε, ενω αξιζει να τους δινουμε την ιδια προσοχη και σημασια οσο και στις μεγαλες στιγμες που περιμενουμε να ερθουν. Μεχρι να γινει αυτο, καλο ειναι να βλεπουμε οτι τα μικρα ειναι αυτα που μας κρατανε σε μια ισορροπια και δεν εχουμε τρελαθει ακομα.

Σε αυτο το γυρο λοιπον, ολα τα φωτα ηταν στραμμενα στη μπλε ομαδα, τα χειροκροτηματα και οι επεφημιες της ανηκουν δικαιωματικα, ηταν η στιγμη δοξας της, σταματησαμε για λιγο να ασχολουμαστε μονο με τα μεγαλα, βαρυγδουπα ονειρα που υποσκιαζαν μεχρι τωρα τον αντιπαλο και η κοκκινη ομαδα λουφαξε για λιγο στη γωνιτσα της!

Καμπανακι και τελος του γυρου.

(Εεεε...παρολαυτα, για νικητη του αγωνα, εγω και παλι στο μεγαθηριο θα πονταρω παντως...)

5/5/2010

.


Τι μας κραταει πλεον σε αυτη τη χωρα...?

.

Στο προγραμμα...

.


Χροοοονια τωρα θυμαμαι να φτιαχνω κατεβατα ολοκληρα με προγραμματα και οργανογραμματα ωστε να μπουν σε ταξη οι εκκρεμοτητες και υποχρεωσεις μου. Στοιβες ολοκληρες με σελιδες τετραδιων, χαρτακια ημερολογιων, με σημειωσεις, μουτζουρες, διορθωσεις...

...που ποτε δεν ακολουθησα!

Αλλα οχι, δεν παραιτουμαι, ακομα αυτο κανω και συνεχιζω απτοητη στο ιδιο τεμπο.

Δεν πα να κανω τα πιο λεπτομερη σχεδιαγραμματα διαχειρισης χρονου και διευθετησης καθηκοντων, στο τελος ολα στριμωχνονται τελευταια στιγμη και εγω τρεχω να τα βγαλω περα σαν πανικοβλητο ποντικι σε πλοιο που βουλιαζει στον ωκεανο των ανεκπληρωτων υποχρεωσεων.

Και ενταξει, θα μου πεις, οσο βλακωδως αγχωτικο κι αν ειναι αυτο, τωρα πια με εχω μαθει καπως και δεν μου κανει εντυπωση πλεον. Πιο παλια να δεις τι γινοταν. Ακομα μου ερχονται φασεις στο μυαλο απο πιτσιρικι, οταν αρχιζαν να φαινονται στον οριζοντα τα πρωτα σημαδια της μετεπειτα εξελιξης μου στο τομεα αυτο και γελαω.

Ενταξει, χαρακτηριστικοτατο παραδειγμα οι ασκησεις στα γαλλικα του φροντιστηριου:

Η κ.Ολγα...η πιο αυστηρη καθηγητρια ever, ο φοβος και τρομος των μικρων γαλλομαθων κορασιδων, που πλανταζαμε στο κλαμα και παρακαλαγαμε τις μαμαδες μας να σταματησουμε τα μαθηματα γαλλικων, η καθηγητρια που καθε φορα λιγο πριν ερθει για μαθημα ευχομασταν να παθει δηλητηριαση, γαστρεντεριτιδα ή κατι (και μια φορα επαθε και ειχαμε και τυψεις), η γυναικα με την πιο επιβλητικη παρουσια και που ετσι πιτσιρικι που ημουν κι εγω μου φαινοταν πραγματικα τεραστια κι ας μην ηταν ιδιαιτερα παχουλη, η κοτσωνατη αυτη γυναικα με τα τεραστια γουρλωμενα ματια λιγο πριν ανοιξουν οι πυλες της κολασεως και ξεχυθει το μενος αν πεις le voiture αντι για la voiture, η καθηγητρια με την τρανταχτη φωνη που μενει να κουδουνιζει στα αυτια σου για ωρες και τα ατελειωτα "Mais qu'est ce que tu racontes????" αν πεταξεις βλακεια, η καθηγητρια-σταθμος-ανεξιτηλη αναμνηση-υποσυνειδητη προσωποποιηση των παιδικων μου φοβων....

....ε ακομα κι αυτη δεν ηταν ικανη να με πτοησει απο το να γραφω τις εκθεσεις μου 10 λεπτα πριν αρχισει το μαθημα, στα γρηγορα, με αγχος οτι θα με κατσαδιασει και ποιος την ακουει και με την καημενη τη ξαδερφη μου, που ερχοταν σπιτι να με παρει για να παμε μαζι στο μαθημα, να εχει πιο πολυ αγωνια απο μενα οτι δε θα προλαβω και τελικα να απελπιζεται και να φευγει μες τα νευρα μονη της (α ρε ξαδερφη!)...αχχχ ωραιες εποχες χαχαχ!

Ναι, τωρα που το σκεφτομαι, ηταν απειρα τα παρομοια παραδειγματα, κυριως οσον αφορα τις σχολικες υποχρεωσεις και αλλα τετοια...αλλα το περιεργο ηταν οτι σπανια δε τα καταφερνα να εκπληρωσω τις υποχρεωσεις μου και εστω και με καποια (σχετικη χεμμ) καθυστερηση παντα ημουν ενταξει, τοσο που οι καθηγητες με θεωρουσαν καλη και συνεπη μαθητρια (φυτουλας).
Ετσι σε ολα, τελευταια στιγμη μεν, μια χαρα το αποτελεσμα δε
...περιεργως!

Και απο τοτε ετσι συνεχισε να πηγαινει το πραγμα.
Ολα cool στην αρχη-πανικος την τελευταια στιγμη-ολα cool στο τελος. Στανταρ πατερν. Ασε που πλεον απο τη τοση εξασκηση εχω αρχισει να το παιρνω αποφαση και εχω γινει το κατιτις αναισθητη και γαϊδουρα και μετα απορουν ολοι μαζι μου.

Α ναι, και επειδη ποτε δεν ειμαι ικανοποιημενη πληρως (το εχω ΚΑΙ αυτο) ειναι κλασικο πια οταν εχω κατι να κανω, υστερα απο ενα σωρο αναβολες που εχει παρει και μετα την τελευταιας στιγμης διεκπεραιωση του, να πεταω την ατακα: "γαμωτο μια μερουλα να ειχα ακομα..."
...ειμαι ανυποφορη το ξερω...



Το θεμα παντως ειναι οτι καλως ή κακως τωρα ειμαι ακριβως σε αυτη τη φαση της ζωης μου. Η τελευταια στιγμη ειναι τωρα και ηρθε ο καιρος που βαζουμε τα κεφαλια μεσα.

Ειλικρινα παντως, ειναι καποιες στιγμες που με παιρνει απο κατω ψυχολογικα το πραμα, ψιλοβουλιαζω, πιεζομαι, μου βγαινει αλλιως και μενω να μη κανω τιποτα (ναι ΚΑΙ αυτο το παθαινω στις κυκλοθυμικες μου φασεις...γαμωτο πολυ αποκαλυπτικο εχει γινει το ποστ σημερα, δε με συμφερει), αλλα ευτυχως δεν κρατανε πολυ.
Οταν κατι δε το κανω ή μενει πισω, τις περισσοτερες φορες ειναι γιατι δε το θελω ή δε το εχω παρει αποφαση να το κυνηγησω...α ναι ΚΑΙ απο βαρεμαρα λιιιιιγο!

Αnyway τωρα ειμαι στη φαση που εχω αφησει πολλες εκκρεμοτητες και ηρθε ο καιρος να ασχοληθω μαζι τους...αργα ξεαργα, τωρα μου 'ρθε εμενα.
Σε γενικες γραμμες σε τετοια θεματα εχω αρκετη αυτοπεποιθηση (χμμ εκτος απο αυτες τις 5-6 δυσκολες μερουλες του μηνα που οι ορμονες κανουν παρτυ και με πιανει η νταουνιλα). Και ευτυχως δε με απασχολει ιδιαιτερα το πως φαινεται ολο αυτο στους γυρω μου για να εχω ενα επιπλεον αγχος...ειπαμε, μετα απο τοσο καιρο εχω γινει λιγουλακι παχυδερμο πλεον για να με πειραξει κατι τετοιο. Μου αρκει να ξερω εγω τι θελω και δε νιωθω καποια αναγκη να το εξηγησω.

Ηρθε, λοιπον, ο καιρος να μπω στο προγραμμα παλι...Καιρος του ηταν, τελος οι αναβολες, αντε να δουμε που θα μας βγαλει παλι αυτο.

Εξαλλου, ειναι γνωστο πλεον οτι ειμαι και γαμω τα ατομα (ουου ωραια θεα εχει απο δω πανω!) για να σκαλωνω με οτιδηποτε οσο χαζο ή δυσκολο κι αν ειναι. Αντε και εχω γαματα πραγματα που με περιμενουν οταν φυγουν οι βλακειες απο τη μεση!

Λοιπον, την κανω τωρα, δε ξερω και γω ποση ωρα γραφω εδω μεσα και εχω και δουλεια να κανω.

Εχω να οργανωσω το χρονο μου και να φτιαξω αναλυτικο προγραμμα...

...που φυσικα δεν θα ακολουθησω!

Το ιστορικο μιας κολασμενης

.

Κυριακη 25/4/2010

Πριν λιγο μιλησαμε με την Α στο τηλ. Εκλεισε για Τεταρτη. Ευτυχως που αυτο το κοριτσι κουβαλαει την ιδια τρελα με μενα και συνεννοουμαστε.
Χμμ...τωρα ειμαστε σε αποστολη. Ειμαστε οι φιλες της νυφης και πρεπει να οργανωθουμε!

"Εχεις εσυ καμμια ιδεα τι παιζει σε τετοιες περιπτωσεις?"
"Μπα, δε ξερω, πρωτη φορα ειναι"
"Υπεροχα. Κοιτα, η Κ. ειπε για ποτακι στην αρχη...μετα?"
"Τη ρωτησα και λεει οτι μπουζουκια και τετοια δε τα πολυγουσταρει."
"Χμμ...κατι...αλλο λες να την ενδιεφερε?"
"χαχαχα τη ρωτησα! Και ειπε: εεεε......τι 'ναι αυτα που λεεεεεες καλεεεεεεε...?"
"χαχαχ καταλαβα. Αντε τωρα να βρουμε στριπτιζαδικο!"
"Αδικια ομως. Οι αντρες το εχουν πιο ευκολο. Εχουν και μεγαλη ποικιλια να διαλεξουν"
"Και στανταρ θα πεσουμε σε καποιο που θα ειναι τιγκα στους αποτριχωμενους, λαδωμενους γκεη με στριγκ, ουτε ενα καλο κομματι, ειμαι σιγουρη"
"χαχα ευτυχως αλλη ειναι η νυφη και σ'αυτην θα τριβονται στη μουρη!"
"Εντωμεταξυ θα παρουν σβαρνα τα κωλομπαρα και τα παιδια με τον γαμπρο. Σκεψου να τους πετυχουμε στο ιδιο!"
"χαχαχαχ"

Τελικα καταληξαμε οτι θα το ψαξουμε και θα ξαναμιλησουμε συντομα να συζητησουμε για τα ευρηματα και τις προτασεις μας η καθεμια.

Ετσι λοιπον, με την απαραιτητη αυτοσυγκεντρωση και στοχοπροσηλωση, ξεκινησα την ερευνα ωστε να φερω εις περας την ιερη αυτη αποστολη. Στριπτιζαδικα στη Συγγρου, σπεσιαλ παληκαρια για κατ'οικον παραγγελιες, sex shops (για δωρακι στη νυφη να γελασουμε βρεεε) και αλλα τετοια εχουν περασει απο την οθονη μου για να παρω μια πρωτη ιδεα για το τι παιζει στον τομεα αυτο.

Μορφωνομαι παλι!

Δευτερα 26/4/2010

"Το παρατηρησες και συ οτι τελικα δεν ειναι και τοσο ευκολο οσο το φανταζομασταν? προτεινω μιτινγκ και με τις υπολοιπες αμεσα!"

Δεν ειναι οτι δεν μας ερχονται ιδεες, απο ιδεες αλλο τιποτα, απλα η παρεα ειναι ετεροκλητη και η νυφουλα μας ειναι-πως να το κανουμε- αλλο στυλ, πιο κυριλε, το ιδιο και οι υπολοιπες κοπελες. Μονο εγω και η Α ειμαστε πιο καφροι και οτιναναι...και για καποιο λογο το αφησαν πανω μας να το αναλαβουμε εμεις....!!?! χαχαχχαχααχ!

Εντωμεταξυ το τι εχουν δει τα ματακια μου απο χτες δε περιγραφεται. Αποσπασμα (ατοφιο, ουτε τονο δεν αλλαξα) απο επισημο σαιτ κωλομπαρου:

"(...) Μήπως με γελούν τα μάτια μου? Καθόλου...Οι κοπέλες είναι ίδιες με αυτές που παρακολουθείς να να επιδίδονται σε σεξουαλικότατους χορούς στο Jet em της Ανίτας Πάνια...και αν δεν σου φτάνει αυτό, μάθε ότι και άλλα πολλά είναι τα στοιχεία των κοριτσίων που σε κερδίζουν σε χρόνο D.T εκ των οποίων αξίζει να τονίσουμε δύο βασικά.
Πρώτον την ποικιλία...Πλουραρισμός που ξεκινά απο τη σωματική διάπλαση με κορμάρες πληθωρικές και καμπυλάτες, εώς και thin ομορφίες που γουστάρεις να βλέπεις τα πλευράκια τους καθώς λικνίζονται στη πίστα και συνεχίζει στην εθνικότητα των κοριτσίων αφου απολαμβάνεις τόσο ντόπιες σταθερές αξίες έως και αφροαμερικάνικες σοκολατένιες γλύκες.
Το δεύτερο στοιχείο που μας έκανε να υποκλιθούμε πραγματικά είναι η ικανότητα των θηλυκών στο ευγενές άθλημα του pole dancing. Μιλάμε για φιγούρες που μας άφησαν με το στόμα ορθάνοιχτο και τα μπατζάκια πυρωμένα. (...) μάλλον σε κάποια άλλη ζωή οι super τσούπρες του μαγαζίου θα πρέπει να ήταν ακροβάτισσες ή να είχαν το pole σαν μία άλλη προέκταση του εαυτού τους, δεν εξηγείται αλλιώς. Όπως καταλαβαίνετε για να δροσιστούμε το ποτό πρέπει να ρέει άφθονο. (...) Καυτά Shows και διασήμοι καλεσμένοι που απογειώνουν την διασκεδασή στα ύψει..."

χαχαχχα πρεπει να ηταν κοκκαλο ο τυπος οταν τα εγραφε, αλλα το προσπαθησε, δε μπορεις να πεις!

Τριτη 27/4/2010

Το μιτινγκ στεφθηκε με επιτυχια.

Πολυ καλη οργανωση, αψογος συντονισμος και ολες οι προτασεις συζητηθηκαν και αναλυθηκαν διεξοδικα....οχι, τα ρολογια μας δε τα συντονισαμε ακομα. Μεγαλα κεφια βλεπω στη παρεα και το μενου εχει κατι για ολα τα γουστα.

Φυσικα, οι αντρες της παρεας εχουν στερηθει καθε δικαιωματος να συμμετεχουν, αλλα και να γνωριζουν το παραμικρο για τη special βραδια μας. Να δεις που θα νομιζουν οτι θα περασουμε μια κλασικη ξενερωτη γυναικεια βραδια σε κανενα χαζοκλαμπακι (αν και γενικα συμφωνω οτι οι γυναικοπαρεες ειναι ξενερωτες) αλλα, αν πραγματικα το πιστευουν αυτο, ξεχνανε με ποιες εχουν να κανουν...

Τι εχουμε πει? Αν ειναι να το κανεις, καντο καλα!

Οσο για το αλλο θεματακι εχω να πω οτι διευθυνσεις εχουμε (εντελως λουμπεν καταστασεις ομως) αλλα δε ξερω αν θα χρειαστουν...
Οπως και να χει την μορφωση στα θεωρητικα την πηρα, για την πρακτικη εφαρμογη δεν εχουμε παρα να περιμενουμε μεχρι αυριο για να μαθουμε...

Τεταρτη 28/4/2010

...the judgement day...

Πεμπτη 29/4/2010

αχχχ ενα ειναι το ονομα: Χρονης.

Οχι απλα Χρονης...Χρονης Εξαρχακος!

Που λες, καπου στο κεντρο της Αθηνας, κοντα στην Ακροπολη, υπαρχει μια τρυπα στο χωροχρονικο συνεχες και ανοιγοντας μια πορτα βρισκεσαι επιτοπου σε αλλη εποχη!

Μπες στο κονσεπτ:
Σιξτις κατασταση, φαβοριτες, παρδαλα πουκαμισα, παντελονια καμπανες, τυποι με περιεργα κουρεματα, φουλαρια και μαντηλια στο πετο και φυσικα καταλληλη μουσικη επενδυση και χορος! Αλλα μιλαμε χορος!! οχι οχι, δε καταλαβες...ΧΟΡΟΣ!

Ολοι τους ηταν τοσο μεσα στο κλιμα που μαλλον εμεις ημασταν οι περισσοτερο ακυρες στην ολη φαση, αλλα οπως και να χει το φχαριστηθηκαμε.
Ο Χρονης λοιπον δεν ειναι κανενας στριπερ (μα που πηγε το μυαλο σου?) αλλα ενα παληκαρι πιο διπλα που τον ονομασαμε εμεις ετσι λογω της εκπληκτικης ομοιοτητας του με τον ηθοποιο. Ηταν μαλιστα τοσο μεσα στο κλιμα που ακομα και ο τροπος του να πλησιασει την κουμπαρα ηταν μεσα στα πλαισια της εποχης με χορευτικες φιγουρες και δειλα βλεμματα χεχ!

Γενικα η βραδια ειχε τρελο γελιο! Ηταν και αυτα τα μικρα χαζα που καναμε και ειχαν τη φαση τους, το cd με τα τραγουδια γαμου, η τιαρα με το τουλι που ειχαμε βαλει τη νυφη να φοραει και να κυκλοφορει παντου ετσι, το παιχνιδι με τα πολυχρωμα κοκτειλ, οι φωτογραφιες και αλλες τετοιες βλακειουλες μεσα σε ολα μας εφτιαξαν απο την αρχη τη διαθεση. Το συγκεκριμενο μαγαζι, με την σουρεαλ ατμοσφαιρα, ηρθε κι εδεσε στο ολο σκηνικο και η αληθεια ειναι οτι σκαλωσαμε αρκετη ωρα εκει, οποτε προφανως το υπολοιπο προγραμμα ουδεμια σχεση ειχε με το αρχικο μας πλανο. Φυσικα, καθολου δε μας χαλασε. Τωρα το πώς καταληξαμε μετα απο ολο αυτο σε τσιπουραδικο να κατεβαζουμε ρακες θα σε γελασω...

Ξερω ξερω, θες να ακουσεις για τις ακολασιες εσυ...χμμμ

Ναι, ειλικρινα, απο ο,τι διαπιστωσα, οσο κουλ και να δειχναμε για αυτο το θεμα, καμμια μας δεν επεμεινε να επισκεφτουμε τα περιβοητα κωλομπαρα. Eνταξει, ναι, κωλωσαμε, ουφ...Δε μπορω να εξηγησω και ακριβως το γιατι.

Ή μαλλον μπορω, αλλα ειναι μεγαλο κεφαλαιο και τωρα που το σκεφτομαι παιζει να το αναλυσω σε καμμια αλλη αναρτηση αν μου ερθει η ορεξη.
Επιγραμματικα αναφερω λογους οπως η σχετικοτητα της εννοιας "χαβαλες", η ετεροκλητη παρεα, το κατα ποσο η περιεργεια υπερισχυσε της ντροπης, της καλαισθησιας ή της ηθικης της καθε μιας απο μας και το κυριοτερο...η ελλειψη της αντρικης παρουσιας αναμεσα μας οσο αφορα την ασφαλεια, τη χιουμοριστικη σκοπια αλλα και την επιβεβαιωση, την αποδοχη και την επιβραβευση για το θαρρος μας και χιλια δυο αλλα πραγματα...μιλαμε για διατριβη ολοκληρη στο θεμα!
Γυναικες...τι να πεις, λατρευουμε τις αναλυσεις!

Εεε οσο να ναι, παντως, το να μου τριβεται ο μαντραχαλος με το ροζ στριγκακι στη μουρη δεν ηταν ποτε και μια απο τις μεγαλυτερες φαντασιωσεις μου...παντως, υπο αλλες συνθηκες, θα ηθελα να παω καποια φορα εστω και για λιγο. Μη σκασω και απο την περιεργεια, δεν κανει.

Απο την αλλη πλευρα...
...και με μια μικρη κατασκοπεια στο αντιπαλο στρατοπεδο, παντως, εμαθα οτι οι αντρες μια χαρα ξεσαλωσανε! Αρχικα σε μπαρακι, αργοτερα σε μαγαζι με kinky events (δε ξερω παραπανω λεπτομερειες, απορω και πού το ξετρυπωσαν αυτο) και τελος στο πιο ακυρο, βρωμιαρικο, παρακμιακο (και μαλλον ψιλοπαρανομο) κωλομπαρο που μπορουσαν να βρουν, ετσι για την καλτιλα βρε αδερφε, και φυσικα γυρισανε σπιτι λιωμα!

Ετσι. Ουτε δευτερες σκεψεις, ουτε ψυχολογικα, ουτε τιποτα. Απλα πραγματα.
Αφου ξυπνησε ο γαμπρος για τον γαμο την επομενη μερα παλι καλα!

Οσο για εμας, το ομολογω, μια ψιλοανασφαλεια την ειχα στο κατα ποσο θα περασουμε καλα τα κοριτσακια μοναχουλια μας, αν και μας εχω εμπιστοσυνη με την Α οτι αν στραβωνε κατι θα το σωζαμε οι δυο μας, αλλα ευτυχως ολες μας ειχαμε παει με την καλυτερη διαθεση και δε χρειαστηκε να ξεμαλλιαστουμε!
Οχι, ειλικρινα τωρα, ηταν ανελπιστα καλα και τελικα βλεπεις οτι αν οι γυναικες το παρουμε αποφαση και αφησουμε πισω τα κομπλεξικα μας μπορουμε να περασουμε εξισου γαματα!

Και φυσικα περισσοτερο απο ολες το καταχαρηκε η νυφουλα μας!

Αυτο εξαλλου ηταν το σπουδαιοτερο!

αχχχχ Χρονη...