χωματερη: δωστε comix στο λαο

Δουλειες αφορα το σημερινο θεμα (και οχι ο,τι κι αν φανταστηκες απο τον τιτλο...)

Το μαγαζι του παππου το καλοκαιρι και η συνεννοηση με τους τουριστες μαλλον δεν πιανεται, ενω μια ενημερωση στα μαγαζια της Πατησιων για χαρτζηλικι με φυλλαδια και ποδαροδρομο ηταν μουφα (δεν ειχα μαθει καλα τι επρεπε να τους πω και ενας καταστηματαρχης που τον πετυχα με νευρα με εβρισε και με πεταξε εξω)...
Μαλλον η εμπειρια ως γραμματεας σε φροντιστηριο ηταν αρκετα επιμορφωτικη οσον αφορα το τρεξιμο, οργανωση, μισθοδοσιες, αποδειξεις, συναλλαγες με τραπεζες, ελεγχους εφοριας, επικοινωνια με γονεις-μαθητες-καθηγητες, κομπινες, τραμπουκεμα σε οσους γονεις δεν ηταν συνεπεις στις πληρωμες, ετοιμασια καφε, καθαρισμος σκαλας και χαλιου απο τα σκατα του ηλιθιου σκυλου που τα εκανε αυτοκρατορικα στην εξωπορτα κλπ κλπ...αλλα παραλληλα με ολα αυτα+τις σπουδες, παντα φροντιζα να εχω και κανα ιδιαιτερο να παιζει.

Και με αυτο θα ασχοληθω σημερα: Τα ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ.

Με εμας των θετικων επιστημων ειναι και λιιιιγο πιο ευκολο να βρεις μαθητες που δε την παλευουν σε ενα τουλαχιστον απο τα μαθηματικοφυσικοχημικα μαθηματα.

Πριν καλα καλα αποκτησουν οι ιδιοι οι μαθητες προσωπικη αποψη για τα μαθηματα αυτα, εχουν ηδη προηγηθει η φημη - ο μυθος - οι θρυλοι για το ποσο ανυπερβλητα δυσκολα ειναι, οτι καταστρεφουν το μεσο ορο και των πιο ικανων μαθητων, οτι ειναι μυστηρια, ανεξηγητα, εξωγηινα μαθηματα που μπηκαν στο σχολικο προγραμμα χωρις κανείς να ξερει απο ποιόν, πού, πότε και γιατί, ενω ειναι ικανα να στοιχειωσουν τα ονειρα καθε επιδοξου αριστουχου και της μαμας του.

Καλα, για τους ηδη αδυναμους/αδιαφορους μαθητες ειναι στανταρ στο μυαλο τους οτι σε αυτα τα μαθηματα θα τα σκατωσουν, οπότε απο την αρχη δεν χαλανε και πολυ τη ζαχαρενια τους.

Και εμεις μεσα σε ολα αυτα αφουγκραζομαστε το φοβο τους, το κοκκινο τηλεφωνο αρχιζει να χτυπαει, αναβει ο προβολεας με το σημα της κουκουβαγιας στο συννεφιασμενο ουρανο, φοραμε τη στολη του εκπαιδευτικου-σωτηρα και παντα προθυμοι (με το αζημιωτο βεβαιως βεβαιως) ανταποκρινομαστε στο καλεσμα και τρεχουμε να μαζεψουμε τα συντριμια των πανικοβλητων γονιων και μαθητων που πηραν στα χερια τους τον ελεγχο του πρωτου τριμηνου/τετραμηνου (οι μαθητες φυσικα ειναι πανικοβλητοι περισσοτερο για την αντιδραση των γονιων τους παρα για τον ιδιο τον ελεγχο και το περιεχομενο του).

Σοβαρα τωρα, ειναι ενδιαφερουσα δουλιτσα και οπως ολες χρειαζεται χρονος να πιασεις το νοημα.

Προσωπικα περασα απο διαφορα σταδια και ακομα με βλεπω να συμπεριφερομαι διαφορετικα αναλογα την περιπτωση.
Οταν πρωτοξεκινησα πριν...μουμπλε μουμπλε...7 περιπου χρονια ημουν και πιο πιτσιρικι και πιο αγχωμενη κυριως για την αντιδραση των γονιων, για τις σημειωσεις και τις εξετασεις τους και ολα. Φυσικα ακομα το εχω ως ενα βαθμο αυτο το αγχος, αλλα με ενα διαφορετικο τροπο.

Περασα και απο τη φαση οτι ειναι γρηγορα ευκολα λεφτα στη φαση οτι εχω μπροστα μου εναν ανθρωπο στην εφηβεια που διαμορφωνεται με καθε ερεθισμα γυρω του και καλως ή κακως, οπως το σχολειο του, ετσι και εγω παιζω ενα ρολο σε ολο αυτο.

Και φυσικα το αποτελεσμα παντα ειναι ενας συνδυασμος της δικης μου δουλειας, προετοιμασιας, μεταδοτικοτητας και ορεξης, της αντιληψης και του βαθμου ωριμοτητας του καθε μαθητη ωστε να καταλαβει τί γινεται και γιατι, αλλα και της συμμετοχης των γονιων του, των απαιτησεων τους, των αντιληψεων που προβαλλουν πανω στο παιδι τους, της ενθαρρυνσης, της ελαστικοτητας ή αυστηροτητας τους και των προσδοκιων τους απο αυτο και απο μενα. (Δηλαδη μπραβο μου, οχι πραγματικα, τα λεω πολυ ωραια, μηπως να σκεφτω να αρχισω και τα φιλολογικα μαθηματα??).

Αυτο παντως που παντα με εντυπωσιαζε στα ιδιαιτερα μαθηματα ειναι οτι μπαινεις στα σπιτια και στις ζωες των οικογενειων.

Βλεπεις απο μεσα πώς ζουν, πώς λειτουργουν, στο σπιτι τους, με το ιδιο τους το παιδι, με ο,τι κουβαλανε και οι ιδιοι με τα προσωπικα τους προβληματα (τα οποια ειναι εντυπωσιακο ποσοι ανθρωποι ειναι προθυμοι να σου εξομολογηθουν), το παιδι ειναι κι αυτο στο χωρο του, ανοιγεται περισσοτερο και ενω ξερεις οτι ειναι επαγγελματικη η σχεση, εξελισσεται πολλες φορες και σε κατι αλλο, πιο προσωπικο.

Γενικα εχει την ιδιαιτεροτητα να το ζεις ολο αυτο διαφορετικα απο ο,τι θα το ζουσες σε εναν αμιγως εργασιακο χωρο οπως ενα γραφειο ή ενα φροντιστηριο.

Ετσι, ολο αυτο το διαστημα που μπαινοβγαινω στα σπιτια και τις ζωες τοσων ανθρωπων, δεν ειναι λιγα τα πραγματα που με εντυπωσιασαν, με ενοχλησαν, με χαροποιησαν, με εξοργησαν, με αφησαν αδιαφορη, με εξεπληξαν, με εκαναν να αναθεωρησω καποιες καταστασεις και ενω εχω επιγνωση της θεσης στην οποια βρισκομαι, εξακολουθουν να μου προκαλουν αναμεικτα συναισθηματα.

Αναφερομαι κυριως σε θεματα περι κοινωνικης, οικονομικης, ηθικης φυσης στα οποια ομολογω πως, αν και προσφερονται για πολλες συζητησεις/συγκρουσεις, δε ξερω αν θελω να επεκταθω περισσοτερο αυτη τη στιγμη μιας και μαλλον θα ξεφευγε σε εκταση το θεμα...ναι, κοινως θα το εκανα αλλα...χμμ δεν εχω πολλη ορεξη.

Το μονο που θα πω ειναι οτι ιδεολογικα δεν μπορω να υποστηριξω το θεσμο (πλεον) των ιδιαιτερων -κυριως σε μικρες ηλικιες- αλλα πρακτικα και με τις δεδομενες προσωπικες/κοινωνικες συνθηκες ειμαι υπερ στο να συνεχισω να τα κανω, αφενος για τα χρηματα αφετερου πλεον απο ενδιαφερον στο αντικειμενο.

Ναι, καλα διαβασες, διαφωνω με αυτο που κανω αλλα διαφωνω και στο να σταματησω να το κανω.

Οι λογοι πολλοι, θα μπορουσε να παρει ωρες συζητησης.

Πιστευω πως δεν ειναι τοσο μονοδιαστατο οσο φανταζει σε καποιον που, ως εξωτερικος παρατηρητης, μπορει ευκολα να το υποστηριξει ή να το απορριψει.

Για μενα παντως η ουσια συνοψιζεται στην αναγκη μου να μπορω παντα να προσαρμοζομαι στις εκαστοτε συνθηκες...ιδιως οταν προκειται για την προσαρμογη στην πραγματικοτητα μιας χωρας με ολα τα ιδιαιτερα χαρακτηριστικα που κουβαλαει...σκατα ιδεολογια θα μου πεις, γινεται να εισαι ιδεολογος και ταυτοχρονα πραγματιστης?
Ναι, γινεται...Ή οχι?

Ειδες που σου λεω, θελει αναλυση (και πολλες μπυρες) για να γινει παραγωγικη μια τετοια κουβεντα. Ενδιαφερον, δε λεω, αλλα οσο δελεαστικο κι αν ειναι, δεν ειμαι σιγουρη πού θα καταληξω αν αρχισω να γραφω εναν ατελειωτο μονολογο για αυτο, οπότε λεω προς το παρον να το αφησω ετσι ξεκρεμαστο.
Οποιος θελει περαιτερω αναλυσεις βαζει τις μπυρες και το κανονιζουμε :)
(παντως μια πρωτη αποπειρα να συζητησουμε γι'αυτο με μια φιλη σε παγκακι στα εξαρχεια με μπυρες και τους διπλα να καπνιζουν χαρουμενα πραγματα, ομολογω πως ηταν αρκετα ενδιαφερουσα...)

Αυτα τα σπουδαια ειχα να θιξω και για σημερα εν ολιγοις.

Λοιπον, οσοι τελειωνουν με το διαβασμα αυτου του ποστ μπορουν μετα να βγουν να παιξουν μπαλα και αν εχει κανείς αποριες για το κειμενο σηκωνει το χερι του και αμα εχω κεφι απανταω.
Ναι, η συγκεκριμενη διδακτικη μεθοδος ειναι ακομα υπο δοκιμην, αλλα ετσι κι αλλιως οι περισοοτεροι καθηγητες συνηθως αυτο κανουν στους εγκεφαλους των μαθητων τους: Πειραματα.