Για τα γκομενικα μας ειπαμε??!?

Καλε ξεχαστηκα, γραφω αρκετο καιρο εδω μεσα και ελαχιστα ειναι τα ποστ επι πιο γαργαλιστικων θεματων. Φοβερη διαπιστωση.
Γι'αυτο και μου τη βαρεσε αποτομα...ειμαι ΓΥΝΑΙΚΑ διαβολε, επιβαλλεται να μιλησω για γκομενικα!

Οι αντρες λοιπον...ναι, οι αντρες ειναι...μμμ, οχι, ας το παω αλλιως, οι αντρες δε ξερουν τί θελουν γιατι...εεε...κατσε, κατι αλλο ισως, α ναι, οι γυναικες ψαχνουμε....τί ψαχνουμε...ψαχνουμε κατι?

Γαμωτο δε ξερω γιατι, αλλα δε μου βγαινει, και πραγματικα εχω ορεξη για κατι ετσι αναλαφρο, χαριτωμενο, ζουζουνιαρικο (κατι χαρακτηριστικο της γυναικειας φυσης μου δηλαδη), αλλα τζιφος.

Δεν μπορει, τοσα και τοσα εχουν ειπωθει, εχουν γραφτει, εχουν γινει σιριαλ και εχουν αναλυθει απο την Τενια Μακρη τοσα χρονια γι'αυτο το θεμα, μονο εγω να μην μπορω να συμβαλλω ενεργα?

Ας το δουμε πιο σφαιρικα το πραμα:

Η κοντρα μεταξυ αντρα και γυναικας ειναι διαχρονικη, διαλυονται σχεσεις, πεφτουν σφαλιαρες, κλεινουν σπιτια, ολοι θελουν να λυσουν το μυστηριο και κανεις δε τα καταφερνει...

Οι γυναικες αναλυουν καθε λεπτομερεια στη συμπεριφορα και τις πραξεις των αντρων, τους φαινεται αδιανοητο να τους κατανοησουν, αλλα επιμενουν και δε τα παρατανε ποτε, μιας και ομολογουμενως ειναι απο τα αγαπημενα τους θεματα συζητησης.

Οι αντρες το εχουν πια δεδομενο οτι ειναι αβυσσος η ψυχη της γυναικας, δεν τις καταλαβαινουν και μενουν καθε φορα εκπληκτοι με τις αντιδρασεις τους (κυριως "εκεινες" τις μερες του μηνα).

Και ερχομαι εγω τωρα με καθε καλη θεληση να ριξω απο τη μερια μου οσο φως θελετε. Αλλα δεν μπορω!


Με τσαντιζει λιγο.

Ειμαι γυναικα ενταξει? Και προσπαθω να βγαλω ενα ασφαλες συμπερασμα, απο την εμπειρια μου, απο αφηγησεις αλλων γυναικων, απο ιατρικες ερευνες περι ορμονων και τεστοστερονης και δε τα καταφερνω.
Το μονο σιγουρο που κατεχω για τα δυο φυλα ειναι η ανατομια τους. Αλλα αυτο δε λεει και πολλα, και την ανατομια του μοσχαριου μπορω να βρω στο κρεοπωλη της γειτονιας μου, δε λεει κατι.

Ισως ειναι αυτο που ελεγα πριν, οτι δηλαδη ειμαι γυναικα και δε γινεται να καταλαβω τους αντρες. Εξ ορισμου.

Ωραια, δεκτον, ευκολη λυση για να σταματησω να πολυπαιδευομαι.

Οποτε μπορω ως γυναικα να μιλησω πολυ ευκολα για τις γυναικες...εεε...χμμμ...εεε...

Πραγματικα, ειναι κατι που δε μου 'ρχεται, μου φαινεται απιστευτα περιεργο.
Δεν εχω καμμια ιδεα πώς σκεφτονται οι γυναικες, δεν τις καταλαβαινω, για μενα ειναι το ιδιο αξιοπεριεργες με τους αντρες.

Με ρωτανε αντρες φιλοι μου, γιατι του φερθηκε ετσι η κοπελα του, τί σημαινει το μηνυμα που του εστειλε, τον θελει ή δε τον θελει με αυτο που του ειπε...και εγω προσπαθω, δεν ειναι οτι δεν προσπαθω, σχεδον ζοριζομαι να του δωσω μια εξηγηση, μια αληθεια ενα κατι βρε αδερφε που θα φωτισει εστω και ελαχιστα την αβυσσο της γυναικειας ψυχης...αλλα νιεντε!
Υποθετω. Κανω λογικες επαγωγες στο μυαλο μου. Ειπε αυτο, αρα μαλλον εννοουσε εκεινο, αλλα ισως ηθελε το αλλο...Μα πού θες να ξερω εγω?

Αφου ουτε και εγω καταλαβαινω...

Και μετα αρχιζουν οι γενικευσεις και τα κλισε:

Οι γυναικες δεν ξερουμε τι θελουμε. Ναι? Οχι? Μαλλον? Ισως, για να το λενε ολοι.
Εγω ξερω τι θελω? Τί ειναι αυτο? Ερωτηση παγιδα? Απο ποιον αν ξερω τί θελω? Απο μενα? Απο τους αντρες? Τί να θελω απο τους αντρες? Ποιους αντρες? Ολους τους αντρες? Να ειναι δηλαδη συγκεκριμενα καπως ολοι μα ολοι οι αντρες που θα εχω γυρω μου? Γιατι?

και

Οι αντρες ειναι γουρουνια. Κανουν γουρουνιες. Ρευονται, ξυνουν τη μυτη τους, ριχνουν νερα στο μπανιο, δεν κατεβαζουν το καπακι της τουαλετας, πετανε τις καλτσες τους στο πολυφωτο. Και οσοι δεν ειναι γουρουνια ειναι φλωροι. Κανουν φλωριες. Ειναι βαρετοι, σαχλογλυκουλιδες, μας κανουν ολα τα χατηρια, τρεχουν σαν σκυλακια απο πισω μας, ντυνονται σαν σπασικλες.

ή

Οι ωραιες γυναικες ειναι χαζες, μονο οι ασχημες ειναι σαϊνια. Μιλανε για μοδα, κουτσομπολευουν και δεν ξερουν τί γιορταζουμε την 25η Μαρτιου. Οι αντρες ειναι παντα πιο εξυπνοι απο τις γυναικες. Μιλανε για μπαλα, γκομενες και αυτοκινητα και ξερουν πώς να αλλαζουν λαμπες.

Δε γινεται να αναπαραγονται ολα αυτα τοσα χρονια, με τοση επιτυχια σε ολες σχεδον τις γυναικοπαρεες και αντροπαρεες αν δεν ειναι αληθεια, ετσι δεν ειναι? Ή οχι? Ή ναι?

Ναι θα μου πεις, δεν εχουν οοολοι οοολα τα χαρακτηριστικα αυτα, υπαρχουν και οι εξαιρεσεις, ειναι μια ξαδερφη που ειναι κουκλαρα αλλα ξερει και να λυνει τριπλα ολοκληρωματα, ενας φιλος που ξερει να αλλαζει λαστιχα σε χρονο dt αλλα δεν του αρεσει το ποδοσφαιρο, μια γνωστη που παει καθε βδομαδα στο κομμωτηριο αλλα δεν της αρεσουν τα κουταβακια, ο γειτονας που τον θελουν ολες αλλα δεν κερατωνει την γυναικα του...και τελικα ολοι εχουμε ενα καρο γνωστους που ειναι εξαιρεσεις στον κανονα, θεωρουμε ηδη και τον εαυτο μας εξαιρεση, κανουμε παρεα με τους φιλους μας που ειναι εξαιρεση και ολοι εμεις μαζι οι εξαιρετικοι τυποι εξακολουθουμε να πιστευουμε οτι υπαρχει κανονας...δηλαδη ποσο lame?

Δε λεω, ειναι στιγμες που τις φχαριστιεμαι κατι τετοιες ανουσιες κουβεντες και αναλυσεις, ετσι μονο και μονο για τη βλακεια της στιγμης και κυριως απο περιεργεια να χωσω και γω τη μυτη μου στα γκομενικα και τα προβληματα της εξτασιασμενης φιλης ή εστω για να βγαλουμε απο μεσα μας τον καημο μας με κανα φιλαρακι.
Αλλα οχι φυσικα για να βγει συμπερασμα!

Τωρα, δε ξερω, νιωθω καπως, κατι σαν να σε απογοητευσα, οτι ισως να περιμενες οτι στο παρον ποστ θα εβγαζα τα σωψυχα μου για τα δικα μου ερωτικα και μπορει να νομισες οτι το απεφυγα τεχνιεντως. Δε ξερω και τι να πω. Θα μπορουσα να πω οτι ειμαι εντελως συμβατικος τυπος. Εγω Ειμαι Ο Κανονας. Εγω ειμαι αυτη για την οποια βγηκαν ολα τα κλισε για τις γυναικες. Ακριβως!
.
.
.
.
Τελικα συνειδητοποιω οτι μαλλον παραειναι ασυνηθιστο να υπαρχει οντως η συνηθισμενη γυναικα ή ο συνηθισμενος αντρας οπως τον περιγραφουμε τοσο καιρο. Τελικα μαλλον ειναι εξαιρεση να εισαι ο κανονας. Κριμα γιατι εμενα μου αρεσε να ειμαι μονο εγω εξαιρεση. Τωρα που ειμαστε ολοι εξαιρεσεις τελικα ειναι κανονας να εισαι εξαιρεση. Αν γινω εξαιρεση στην εξαιρεση θα γινω αραγε ο κανονας? Τωρα καλο ειναι αυτο ή κακο?

Τι λεγαμε? Για τα γκομενικα μου? Μπα δε λεω, ετσι κι αλλιως οι αντρες δε θα με καταλαβαινατε γιατι ειστε αναισθητοι και οι γυναικες γιατι ξερω οτι με ζηλευετε ολες και θελετε να μου φατε τον αντρα!

Εκτος αν εισαι σοβαρος κυριος και θελεις να συζητησουμε το θεμα...μμμ απο κοντα (το τηλ μου 2106120648).

Eλα........Σορροπιασμα τελος! :)

Το ιστορικο μιας κολασμενης

.

Κυριακη 25/4/2010

Πριν λιγο μιλησαμε με την Α στο τηλ. Εκλεισε για Τεταρτη. Ευτυχως που αυτο το κοριτσι κουβαλαει την ιδια τρελα με μενα και συνεννοουμαστε.
Χμμ...τωρα ειμαστε σε αποστολη. Ειμαστε οι φιλες της νυφης και πρεπει να οργανωθουμε!

"Εχεις εσυ καμμια ιδεα τι παιζει σε τετοιες περιπτωσεις?"
"Μπα, δε ξερω, πρωτη φορα ειναι"
"Υπεροχα. Κοιτα, η Κ. ειπε για ποτακι στην αρχη...μετα?"
"Τη ρωτησα και λεει οτι μπουζουκια και τετοια δε τα πολυγουσταρει."
"Χμμ...κατι...αλλο λες να την ενδιεφερε?"
"χαχαχα τη ρωτησα! Και ειπε: εεεε......τι 'ναι αυτα που λεεεεεες καλεεεεεεε...?"
"χαχαχ καταλαβα. Αντε τωρα να βρουμε στριπτιζαδικο!"
"Αδικια ομως. Οι αντρες το εχουν πιο ευκολο. Εχουν και μεγαλη ποικιλια να διαλεξουν"
"Και στανταρ θα πεσουμε σε καποιο που θα ειναι τιγκα στους αποτριχωμενους, λαδωμενους γκεη με στριγκ, ουτε ενα καλο κομματι, ειμαι σιγουρη"
"χαχα ευτυχως αλλη ειναι η νυφη και σ'αυτην θα τριβονται στη μουρη!"
"Εντωμεταξυ θα παρουν σβαρνα τα κωλομπαρα και τα παιδια με τον γαμπρο. Σκεψου να τους πετυχουμε στο ιδιο!"
"χαχαχαχ"

Τελικα καταληξαμε οτι θα το ψαξουμε και θα ξαναμιλησουμε συντομα να συζητησουμε για τα ευρηματα και τις προτασεις μας η καθεμια.

Ετσι λοιπον, με την απαραιτητη αυτοσυγκεντρωση και στοχοπροσηλωση, ξεκινησα την ερευνα ωστε να φερω εις περας την ιερη αυτη αποστολη. Στριπτιζαδικα στη Συγγρου, σπεσιαλ παληκαρια για κατ'οικον παραγγελιες, sex shops (για δωρακι στη νυφη να γελασουμε βρεεε) και αλλα τετοια εχουν περασει απο την οθονη μου για να παρω μια πρωτη ιδεα για το τι παιζει στον τομεα αυτο.

Μορφωνομαι παλι!

Δευτερα 26/4/2010

"Το παρατηρησες και συ οτι τελικα δεν ειναι και τοσο ευκολο οσο το φανταζομασταν? προτεινω μιτινγκ και με τις υπολοιπες αμεσα!"

Δεν ειναι οτι δεν μας ερχονται ιδεες, απο ιδεες αλλο τιποτα, απλα η παρεα ειναι ετεροκλητη και η νυφουλα μας ειναι-πως να το κανουμε- αλλο στυλ, πιο κυριλε, το ιδιο και οι υπολοιπες κοπελες. Μονο εγω και η Α ειμαστε πιο καφροι και οτιναναι...και για καποιο λογο το αφησαν πανω μας να το αναλαβουμε εμεις....!!?! χαχαχχαχααχ!

Εντωμεταξυ το τι εχουν δει τα ματακια μου απο χτες δε περιγραφεται. Αποσπασμα (ατοφιο, ουτε τονο δεν αλλαξα) απο επισημο σαιτ κωλομπαρου:

"(...) Μήπως με γελούν τα μάτια μου? Καθόλου...Οι κοπέλες είναι ίδιες με αυτές που παρακολουθείς να να επιδίδονται σε σεξουαλικότατους χορούς στο Jet em της Ανίτας Πάνια...και αν δεν σου φτάνει αυτό, μάθε ότι και άλλα πολλά είναι τα στοιχεία των κοριτσίων που σε κερδίζουν σε χρόνο D.T εκ των οποίων αξίζει να τονίσουμε δύο βασικά.
Πρώτον την ποικιλία...Πλουραρισμός που ξεκινά απο τη σωματική διάπλαση με κορμάρες πληθωρικές και καμπυλάτες, εώς και thin ομορφίες που γουστάρεις να βλέπεις τα πλευράκια τους καθώς λικνίζονται στη πίστα και συνεχίζει στην εθνικότητα των κοριτσίων αφου απολαμβάνεις τόσο ντόπιες σταθερές αξίες έως και αφροαμερικάνικες σοκολατένιες γλύκες.
Το δεύτερο στοιχείο που μας έκανε να υποκλιθούμε πραγματικά είναι η ικανότητα των θηλυκών στο ευγενές άθλημα του pole dancing. Μιλάμε για φιγούρες που μας άφησαν με το στόμα ορθάνοιχτο και τα μπατζάκια πυρωμένα. (...) μάλλον σε κάποια άλλη ζωή οι super τσούπρες του μαγαζίου θα πρέπει να ήταν ακροβάτισσες ή να είχαν το pole σαν μία άλλη προέκταση του εαυτού τους, δεν εξηγείται αλλιώς. Όπως καταλαβαίνετε για να δροσιστούμε το ποτό πρέπει να ρέει άφθονο. (...) Καυτά Shows και διασήμοι καλεσμένοι που απογειώνουν την διασκεδασή στα ύψει..."

χαχαχχα πρεπει να ηταν κοκκαλο ο τυπος οταν τα εγραφε, αλλα το προσπαθησε, δε μπορεις να πεις!

Τριτη 27/4/2010

Το μιτινγκ στεφθηκε με επιτυχια.

Πολυ καλη οργανωση, αψογος συντονισμος και ολες οι προτασεις συζητηθηκαν και αναλυθηκαν διεξοδικα....οχι, τα ρολογια μας δε τα συντονισαμε ακομα. Μεγαλα κεφια βλεπω στη παρεα και το μενου εχει κατι για ολα τα γουστα.

Φυσικα, οι αντρες της παρεας εχουν στερηθει καθε δικαιωματος να συμμετεχουν, αλλα και να γνωριζουν το παραμικρο για τη special βραδια μας. Να δεις που θα νομιζουν οτι θα περασουμε μια κλασικη ξενερωτη γυναικεια βραδια σε κανενα χαζοκλαμπακι (αν και γενικα συμφωνω οτι οι γυναικοπαρεες ειναι ξενερωτες) αλλα, αν πραγματικα το πιστευουν αυτο, ξεχνανε με ποιες εχουν να κανουν...

Τι εχουμε πει? Αν ειναι να το κανεις, καντο καλα!

Οσο για το αλλο θεματακι εχω να πω οτι διευθυνσεις εχουμε (εντελως λουμπεν καταστασεις ομως) αλλα δε ξερω αν θα χρειαστουν...
Οπως και να χει την μορφωση στα θεωρητικα την πηρα, για την πρακτικη εφαρμογη δεν εχουμε παρα να περιμενουμε μεχρι αυριο για να μαθουμε...

Τεταρτη 28/4/2010

...the judgement day...

Πεμπτη 29/4/2010

αχχχ ενα ειναι το ονομα: Χρονης.

Οχι απλα Χρονης...Χρονης Εξαρχακος!

Που λες, καπου στο κεντρο της Αθηνας, κοντα στην Ακροπολη, υπαρχει μια τρυπα στο χωροχρονικο συνεχες και ανοιγοντας μια πορτα βρισκεσαι επιτοπου σε αλλη εποχη!

Μπες στο κονσεπτ:
Σιξτις κατασταση, φαβοριτες, παρδαλα πουκαμισα, παντελονια καμπανες, τυποι με περιεργα κουρεματα, φουλαρια και μαντηλια στο πετο και φυσικα καταλληλη μουσικη επενδυση και χορος! Αλλα μιλαμε χορος!! οχι οχι, δε καταλαβες...ΧΟΡΟΣ!

Ολοι τους ηταν τοσο μεσα στο κλιμα που μαλλον εμεις ημασταν οι περισσοτερο ακυρες στην ολη φαση, αλλα οπως και να χει το φχαριστηθηκαμε.
Ο Χρονης λοιπον δεν ειναι κανενας στριπερ (μα που πηγε το μυαλο σου?) αλλα ενα παληκαρι πιο διπλα που τον ονομασαμε εμεις ετσι λογω της εκπληκτικης ομοιοτητας του με τον ηθοποιο. Ηταν μαλιστα τοσο μεσα στο κλιμα που ακομα και ο τροπος του να πλησιασει την κουμπαρα ηταν μεσα στα πλαισια της εποχης με χορευτικες φιγουρες και δειλα βλεμματα χεχ!

Γενικα η βραδια ειχε τρελο γελιο! Ηταν και αυτα τα μικρα χαζα που καναμε και ειχαν τη φαση τους, το cd με τα τραγουδια γαμου, η τιαρα με το τουλι που ειχαμε βαλει τη νυφη να φοραει και να κυκλοφορει παντου ετσι, το παιχνιδι με τα πολυχρωμα κοκτειλ, οι φωτογραφιες και αλλες τετοιες βλακειουλες μεσα σε ολα μας εφτιαξαν απο την αρχη τη διαθεση. Το συγκεκριμενο μαγαζι, με την σουρεαλ ατμοσφαιρα, ηρθε κι εδεσε στο ολο σκηνικο και η αληθεια ειναι οτι σκαλωσαμε αρκετη ωρα εκει, οποτε προφανως το υπολοιπο προγραμμα ουδεμια σχεση ειχε με το αρχικο μας πλανο. Φυσικα, καθολου δε μας χαλασε. Τωρα το πώς καταληξαμε μετα απο ολο αυτο σε τσιπουραδικο να κατεβαζουμε ρακες θα σε γελασω...

Ξερω ξερω, θες να ακουσεις για τις ακολασιες εσυ...χμμμ

Ναι, ειλικρινα, απο ο,τι διαπιστωσα, οσο κουλ και να δειχναμε για αυτο το θεμα, καμμια μας δεν επεμεινε να επισκεφτουμε τα περιβοητα κωλομπαρα. Eνταξει, ναι, κωλωσαμε, ουφ...Δε μπορω να εξηγησω και ακριβως το γιατι.

Ή μαλλον μπορω, αλλα ειναι μεγαλο κεφαλαιο και τωρα που το σκεφτομαι παιζει να το αναλυσω σε καμμια αλλη αναρτηση αν μου ερθει η ορεξη.
Επιγραμματικα αναφερω λογους οπως η σχετικοτητα της εννοιας "χαβαλες", η ετεροκλητη παρεα, το κατα ποσο η περιεργεια υπερισχυσε της ντροπης, της καλαισθησιας ή της ηθικης της καθε μιας απο μας και το κυριοτερο...η ελλειψη της αντρικης παρουσιας αναμεσα μας οσο αφορα την ασφαλεια, τη χιουμοριστικη σκοπια αλλα και την επιβεβαιωση, την αποδοχη και την επιβραβευση για το θαρρος μας και χιλια δυο αλλα πραγματα...μιλαμε για διατριβη ολοκληρη στο θεμα!
Γυναικες...τι να πεις, λατρευουμε τις αναλυσεις!

Εεε οσο να ναι, παντως, το να μου τριβεται ο μαντραχαλος με το ροζ στριγκακι στη μουρη δεν ηταν ποτε και μια απο τις μεγαλυτερες φαντασιωσεις μου...παντως, υπο αλλες συνθηκες, θα ηθελα να παω καποια φορα εστω και για λιγο. Μη σκασω και απο την περιεργεια, δεν κανει.

Απο την αλλη πλευρα...
...και με μια μικρη κατασκοπεια στο αντιπαλο στρατοπεδο, παντως, εμαθα οτι οι αντρες μια χαρα ξεσαλωσανε! Αρχικα σε μπαρακι, αργοτερα σε μαγαζι με kinky events (δε ξερω παραπανω λεπτομερειες, απορω και πού το ξετρυπωσαν αυτο) και τελος στο πιο ακυρο, βρωμιαρικο, παρακμιακο (και μαλλον ψιλοπαρανομο) κωλομπαρο που μπορουσαν να βρουν, ετσι για την καλτιλα βρε αδερφε, και φυσικα γυρισανε σπιτι λιωμα!

Ετσι. Ουτε δευτερες σκεψεις, ουτε ψυχολογικα, ουτε τιποτα. Απλα πραγματα.
Αφου ξυπνησε ο γαμπρος για τον γαμο την επομενη μερα παλι καλα!

Οσο για εμας, το ομολογω, μια ψιλοανασφαλεια την ειχα στο κατα ποσο θα περασουμε καλα τα κοριτσακια μοναχουλια μας, αν και μας εχω εμπιστοσυνη με την Α οτι αν στραβωνε κατι θα το σωζαμε οι δυο μας, αλλα ευτυχως ολες μας ειχαμε παει με την καλυτερη διαθεση και δε χρειαστηκε να ξεμαλλιαστουμε!
Οχι, ειλικρινα τωρα, ηταν ανελπιστα καλα και τελικα βλεπεις οτι αν οι γυναικες το παρουμε αποφαση και αφησουμε πισω τα κομπλεξικα μας μπορουμε να περασουμε εξισου γαματα!

Και φυσικα περισσοτερο απο ολες το καταχαρηκε η νυφουλα μας!

Αυτο εξαλλου ηταν το σπουδαιοτερο!

αχχχχ Χρονη...

Ω Ερωτα Ωχουου...

.

Ω ερωτα
Ω ερωτα εσυ
Ω ερωτα ω
Ω εσυ
Ω εσυ ω ερωτα
Ω!

Ναι, η ποιηση δεν ειναι το φορτε μου...μαλλον.

Τι εστι ερως?

Εχω να δω κατι τετοιο γραμμενο απο τοτε στο σχολειο που τα κοριτσακια γραφαμε σε λευκωματα. Καλα, δε το συζητω τι γινοταν αν και οποτε καταδεχοταν καποιο αγορακι να απαντησει και να αφησει το λακωνικο κατα κυριο λογο στιγμα του στις πνιγμενες απο τετραστιχα και καρδουλες σελιδες του τετραδιου με τα καιρια αυτα ερωτηματα. Οι απαντησεις του προφανως περναγαν απο διεξοδικο ελεγχο προς αναζητηση αποδεικτικων στoιχειων για τον κρυφο του ερωτα προς καποια απο μας και αλλες τετοιες κοριτσιστικες ονειροπαρμενες ενδομυχες επιθυμιες.
Τωρα που το σκεφτομαι, απο μικρη ειχα την εντυπωση οτι ο ερωτας ηταν τσιφλικι, προνομιο και γενικα χωρος δρασης των κοριτσιων. Ο,τι ηθελες να μαθεις, ο,τι απορια κι αν ειχες περι ερωτος θα απευθυνοσουν σιγουρα σε καποιο κοριτσι που θα ειχε διερευνησει εκτενεστερα το υπο μελετην ζητημα. Αποκλειεται παντως να πλησιαζες ενα απο τα αγορια της ταξης, την ωρα του διαλειμματος και μεσα στη μανια ενω επαιζαν παγκοτερμα να ρωτησεις ξερω γω αν θα τα εφτιαχνε ποτε με ενα κοριτσι που φοραει σιδερακια. Εξαλλου γι' αυτο το σκοπο υπαρχει η σουπερ κατερινα duh! Το αν μεταξυ τους τα αγορια συζητουσαν κατι τετοιο, ειναι η αληθεια οτι μου διαφευγει...εε μπα?
Το θεμα ηταν παντως οτι τα αγορακια εδειχναν να εχουν κι αλλες ασχολιες οπως να πανε για μπαλα, να βριστουν για τις ομαδες, να παιξουν ηλεκτρονικα, να κατουρησουν σε περιεργα μερη και πολλα αλλα, αντιθετα με εμας τα κοριτσακια που οι συζητησεις περιστρεφονταν κυριως γυρω απο τα συναισθηματικα θεματα στα οποια μεγαλωνοντας εντριφουσαμε ολο και περισσοτερο.


Αρκετα με το φλας μπακ. Παντως, ετσι, λογω της εξασκησης τοσα χρονια απο μικρες, δικαιολογειται γιατι οι γυναικες ειμαστε πιο ωριμες να χειριστουμε τα γκομενικα μας θεματα με τοοοσο μεγαλη ανεση...Γαμωτο. Γιατι κατεληξα σε ατοπο? Μια χαρα ειναι οι λογικες συνεπαγωγες μου, τι σκατα? Τελικα, ισως φταινε οι αντρες. Αυτοι ειναι που αργησαν να μπουν στο χορο του ζευγαρωματος και δεν μυηθηκαν εγκαιρα στα μυστικα του. Φυσικα, οι αντρες απο μικροι δεν μαθανε να φερονται οπως εμεις, αυτοι φταινε για τις σχεσεις που χαλανε, για ολους τους αδοξους ερωτες, για ολα τα χαμενα δακρυα πικραμενων κορασιδων, παντα, παντου, σε καθε χωρα, σε καθε ηπειρο, στον πλανητη, στο γαλαξιακο συμπλεγμα, στο συμπαν....βεεεβαια, αυτο κι αν ειναι ΛΟΓΙΚΟ!


Χμμ τελικα ολος αυτος ο συλλογισμος, κι ας ξεκινησε απο τα παιδικατα μας, μαλλον δεν καταληγει πουθενα. Ας το προσεγγισω αλλιως.

Let's define ερωτα.
Τα λεξικα το λενε απλα και ξεκαθαρα: ερωτας = εντονη ελξη για καποιον.

Απλο. Σιγουρα δεν περιλαμβανει αντικειμενα διοτι τοιουτοτροπως εγω θα ημουν ερωτευμενη με τα παγωτα.
Για καποιον λοιπον. Σιγουρα οχι για τη μαμα μας, αρα κατι παιζει με τον ορο "εντονη ελξη", ενω συμπλεγματα, οιδιποδεια και τετοια παραεινα φιλοσοφικης φυσεως και γι' αυτο θα τα προσπερασω προς αναζητηση του πλεον απλου προσδιορισμου του ερωτα στη ζωη των ανθρωπων γενικα.

Επιστρατευοντας και παλι τα λεξικα προσδιοριζουμε την εννοια "ελξη"= η δυναμη καποιου πραγματος να τραβαει κατι αλλο κοντα του.
Βεβαια καποιος με τραβαει κοντα του μεταφορικα, δηλ μου τραβαει το ενδιαφερον ακομα και οταν εχει κατι ενδιαφερον να μου πει ή να μου προσφερει, δηλαδη θα μπορουσα να ειμαι ερωτευμενη με τον παγωτατζη μου, αλλα θεος φυλαξοι αυτο το πραμα δε το 'χω με τον συμπαθεστατο κατα τ'αλλα κυριουλη με το γαματο χυμα παγωτο οση ελξη κι αν νιωθω για τη γευση σοκολατα-αγριοκερασο που μου προσφερει.

Καταληγουμε λοιπον στη λεξη-κλειδι "εντονη".
Δεν ειναι βεβαια ιδιαιτερα περιγραφικη ως λεξη, αλλα περιεκτικη μεσα στην απλοτητα της. Δυνατος , επιμονος, ζωηρος, παθιασμενος ειναι επιθετα συναισθηματων που περιγραφουν κατα καιρους τον ερωτα και σιγουρα ειναι εντονα συναισθηματα.

Ο εντονος ομως δεν σημαινει μονιμος, αληθινος, αξεπεραστος ή ευχαριστος, οποτε αν η λεξη-κλειδι "εντονος" περιγραφει τον ερωτα, σιγουρα στον προσδιορισμο του δεν περιλαμβανονται εννοιες οπως αυτες της χρονικης διαρκειας, της εγκυροτητας, της αναλλοιωτης φυσης ή της ευεργετικης δρασης του αντιστοιχα.
Δεχομεθα λοιπον τις παραπανω εννοιες ως μεταβλητες.
Παραλογισμοι λοιπον του στυλ "νομιζα οτι θα μεινουμε για παντα μαζι" ή "δεν με αγαπησε αληθινα" ή "ειχε υποσχεθει οτι δεν θα με απατησει ποτε" ή "με πληγωνε που δεν μου ελεγε σ'αγαπω" εκτος της υπονοιας οτι ηταν ανυποστατες, τωρα αποδεικνυονται κιολας ως τετοιες.



...και με το λεξικο παραμασχαλα να το παρεις παλι ψιλομουφα μας βγηκε ο "εντονος" ερωτας τρομαρα του.

Αλλαγη στρατηγικης και παλι.
Ας προσεγγισουμε τον ερωτα. Με οριο το συν απειρο ας μελετησουμε πού τεινει ο ερωτας, προσδιοριζοντας τα σημεια συσσωρευσης (σ.σ.) του, δεδομενου οτι ζουμε σε ενα κλειστο συνολο που ειναι το περιβαλλον μας οπως αυτο οριζεται. Τα λεγομενα σ.σ. ειναι, χωρις σφαλμα της γενικοτητος, οι διαφορες καταστασεις στις οποιες συνανταται ο ερωτας για μεγαλο δειγμα πληθυσμου και χαρακτηριζουν/περιγραφουν, χωρις ομως να οριζουν απολυτα τον ερωτα.
Στο ψητο, δηλαδη, εχουμε τις εξης μορφες με μια συντομη αναλυση για την καθεμια (δεκτες οι επισημανσεις για τυχουσες παραληψεις):

• ο ανεκπληρωτος ερωτας: τα συναισθηματα εντονης ελξης ενος εκ των δυο δεν βρισκουν ανταποκριση απο τον εταιρο εμπλεκομενο (σε πολυ σπανιες περιπτωσεις και των 2 λογω ανωτερας βιας). Συνηθως ο ενας πληγωνεται και στο τελος ευχεται να μην ειχε ερωτευτει εξαρχης το "λαθος" ατομο.

• ο κεραυνοβολος ερωτας: με την πρωτη ματια, κατακουτελα, αστραπιαια, χωρις σκεψη, χωρις να γνωριζεις λεπτομερειες οπως π.χ. ο χαρακτηρας του αλλου και ετσι ο κεραυνοβολος ερως εχει συχνα τη διαρκεια της λαμψης μιας αστραπης σε καταιγιδα και τις ταραχωδεις επιπτωσεις που ειναι βεβαιο οτι θα κανουν την εμφανιση τους αργα ή γρηγορα οσο σιγουρο ειναι οτι θα ακουστει η βροντη μετα την αστραπη.

• ο αυτοκαταστροφικος ερωτας: μορφη εξαρτησης και εθελοτυφλους προσηλωσης και λατρειας προς ατομα που σε εχουν χεσμενο, με πιθανα αιτια την ελλειψη αυτοεκτιμησης.

• ο ερωτας συμφεροντος: μορφη ανταλλαγης οφελων απο τις δυο πλευρες π.χ. μεταξυ ματαιοδοξης νεαρας-πλουσιου μεσηλικα ή εμου-μεσοκοπου παγωτατζη (αν σχολιασει κανεις τι προσφερω εγω θα τον τσακισω!)

• ο αγοραιος ερωτας: σεξ επι πληρωμη, οπου εδω που τα λεμε, το μονο στραβο που εχει ειναι οτι πληρωνεις, διοτι το σεξ χωρις συναισθημα ειναι μεν κοινωνικα κατακριτεο, αλλα προκειται για την αναλογικα απλουστερη και πιο ξεκαθαρη μορφη ερωτα, εφοσον συμφωνειται εξαρχης και παραμενει αναλλοιωτη με τον καιρο απο την εισβολη τρυφερων συναισθηματων που τεινουν να του αλλαξουν μορφη.

• ο "φυσιολογικος" ερωτας: περιλαμβανει ολες τις υπολοιπες μορφες πλην των προαναφερθεντων, ειναι πιο διαδεδομενος ως ομαλος στη λειτουργια του, οι εμπλεκομενοι αυτοχαρακτηριζονται ως "κατασταλλαγμενα" ατομα και προτιμαται απο τους περισσοτερους. Ο ορος "φυσιολογικος" ειναι παραπλανητικος, καθως παρατηρειται συχνα το παραδοξο φαινομενο 2 κατασταλλαγμενα ατομα , αντιπροσωποι του φυσιολογικου ερωτα, να μεταπηδουν σε μια απο τις προηγουμενες μορφες πριν ή μετα τη ληξη του δεσμου τους.

• ο "παντοτινος" ερωτας: χαρακτηρισμος της συμπορευσης δυο ανθρωπων που ξεκινησαν με μια απο τις παραπανω μορφες ερωτα, αλλα με τη παροδο του χρονου επελεξαν να παραμεινουν μαζι παρακινουμενοι απο συναισθηματα οικειοτητας, συνηθειας ή συμφεροντος. Το ονομα ειναι παλι μια αυθαιρετη παραδοχη ελλείψη αλλου και δεδομενης της μεταβλητοτητας της χρονικης διαρκειας του ερωτα οπως αναλυθηκε πιο πανω.

Παρατηρησες κι εσυ οτι ουτε ετσι καταληγει καπου ε?

Μη το βαζουμε κατω.

Ας βρουμε το νοημα του ερωτα στη ζωη μας.

Ποση σημασια εχει για μας να νιωθουμε ερωτευμενοι.

Οτιδηποτε εχει σημασια το βαζουμε παντα σε προτεραιοτητα.
Τη λιστα αυτη των προτεραιοτητων μας τη φτιαχνουμε αποφασιζοντας τι ειναι αυτο που πραγματικα θελουμε και παιρνουμε μια αποφαση να συμπεριλαβουμε κατι στη ζωη μας οταν κρινουμε οτι ειναι χρησιμο για μας.
Καταληγουμε λοιπον στην αναγκη να προσδιορισουμε μια βασικη παραμετρο:

Τη χρησιμοτητα του ερωτα!

Αρχιζω: Ο ερωτας δινει φτερα, ετσι λενε, αρα καλα παει ως εδω, αφου ειναι κινητρο να κανουμε πραγματα και μας δινει ζωντανια.
Ομως οι μαρτυριες λενε οτι η πλειοψηφια των πραξεων ενος ερωτευμενου αφορουν τo αντικειμενο του παθους τους, οι σκεψεις τους περιστρεφονται γυρω απο το προσωπο που θελουν και μεγαλο μερος της ζωης τους θελουν να το περνανε μονο μαζι του.

Ποσο χρησιμο ειναι αραγε αυτο στις "εξωερωτικες" δραστηριοτητες?
Αν ξεμυαλιστεις απο ερωτα παραμενεις συγκεντρωμενος στις απαιτησεις τις δουλειας σου ή εχεις συνεχως απωλεια προσοχης με τα ματια καρφωμενα στο κινητο αν σου εστειλε μηνυμα να βγειτε ραντεβου η καινουρια γνωριμια σου?
Τι γινεται αν πρεπει να δωσεις εξετασεις ή να περασεις απο συνεντευξη και εκεινη την ωρα σου αποκαλυψει ο αγαπημενος σου οτι περασε μια νυχτα τρελου παθους με την καλυτερη σου φιλη? Ποιος θα παρει τη δουλεια ή θα γραψει καλυτερα, εσυ ή ο διπλανος single, σκοτουρες-free υποψηφιος που ηρθε για την ιδια θεση?
Και ποια η χρησιμοτητα οταν οι φιλοι σου σε κραζουν ενω εισαι ερωτευμενος, γιατι εχεις χρονια να τους δωσεις σημασια και σε αποφευγουν ενω εχεις μολις χωρισει, γιατι εκανες το δυναμικο comeback με μοναδικο θεμα συζητησης αν ειχε δικιο ο γκομενος που σε παρατησε γιατι ηταν αναλατα τα σουτζουκακια?
Κι επειδη εμενα προσωπικα η λιστα προτεραιοτητων μου εχει αρκετα ψηλα την ομαλοποιηση των επαγγελματικων-κοινωνικων-φιλικων-ψυχολογικων σχεσεων, μαλλον ο ερως με τον αστατο χαρακτηρα που τον διακατεχει πασχιζει να βρει μια θεση αναμεσα τους, μιας και η χρησιμοτις του στη προσωπικη μου προοδο κρινεται αμφιβολη αν οχι καταστροφικη.

Ενταξει, ξερω τι θα πεις.
Τοση ωρα κατεληγα σε τετοια συμπερασματα γιατι τα εβλεπα ολα με τετραγωνη λογικη, με εχει βαρεσει και το πολυ μαθηματικο στο κεφαλι βλεπεις. Φυσικα. Πώς δε το σκεφτηκα νωριτερα?
Ο ερωτας δεν εχει λογικη!

Ο ερωτας δεν υπακουει σε κανονες. Ο ερωτας ειναι παραλογος...
Ενας ανθρωπος που κανει συνειδητα στη ζωη του τα παντα αποκλειστικα και μονο με γνωμονα τη λογικη, δεν νιωθει το ζεστο παραληρημα του ερωτα. Γιατι ακουει μονο τη λογικη.
Αρα λογικα απορριπτει με τη λογικη του οτιδηποτε παραλογο γιατι ειναι λογικος.
Αρα ειναι παραλογο να ερωτευτει, δηλαδη να κανει κατι παραλογο.
Αλλα ο ερωτας ειναι παραλογο να ακολουθει λογικους κανονες ενος λογικου ανθρωπου γιατι ο ερωτας ειπαμε ειναι παραλογος.
Αρα ειναι παραλογο να λεμε οτι ενας λογικος αποκλειεται να ερωτευτει δηλαδη να κανει κατι παραλογο.
Αλλα αυτο ειναι παραλογο, γιατι αν ο λογικος κανει κατι παραλογο τοτε δεν ειναι λογικος. Ναι...



ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Ο ερωτας ειναι οτιναναι!

Ποτε δεν ερωτευτηκα με τον ιδιο τροπο και κανεις δεν ερωτευτηκε ποτε με τον ιδιο τροπο που ερωτευτηκε ο αλλος. Τσαμπα λιωνουμε να αναλυουμε και να παιρνουμε συμβουλες και να δινουμε συμβουλες λες και ξερουμε ή θα ξερουμε ποτε τι μας γινεται. Οσο λιγοτερο το σκεφτομαστε και οσο περισσοτερο το ζουμε οταν μας προκυπτει τοσο το καλυτερο.

Ο ερωτας ειναι και γαμω τα συναισθηματα. Θες να σκεφτεσαι λογικα, θες να σκεφτεσαι παραλογα ο ερωτας δε θα σου δωσει καν σημασια και θα κανει τα δικα του.
Δε χωραει αναλυσεις.


Αρα τι συμπεραναμε μολις?
Οι αναλυσεις περι ερωτος ειναι σκατα => ολο το παραπανω κατεβατο ηταν μια αναλυση για τον ερωτα => αρα ολο το παραπανω κατεβατο ειναι..........(συμπληρωστε τα κενα)

Πωω ρε τί γραφω τοση ωρα??? Γαμω τις συνεπαγωγες μου, γαμω!
.