.
Ω ερωτα
Ω ερωτα εσυ
Ω ερωτα ω
Ω εσυ
Ω εσυ ω ερωτα
Ω!
Ναι, η ποιηση δεν ειναι το φορτε μου...μαλλον.
Τι εστι ερως?
Εχω να δω κατι τετοιο γραμμενο απο τοτε στο σχολειο που τα κοριτσακια γραφαμε σε λευκωματα. Καλα, δε το συζητω τι γινοταν αν και οποτε καταδεχοταν καποιο αγορακι να απαντησει και να αφησει το λακωνικο κατα κυριο λογο στιγμα του στις πνιγμενες απο τετραστιχα και καρδουλες σελιδες του τετραδιου με τα καιρια αυτα ερωτηματα. Οι απαντησεις του προφανως περναγαν απο διεξοδικο ελεγχο προς αναζητηση αποδεικτικων στoιχειων για τον κρυφο του ερωτα προς καποια απο μας και αλλες τετοιες κοριτσιστικες ονειροπαρμενες ενδομυχες επιθυμιες.
Τωρα που το σκεφτομαι, απο μικρη ειχα την εντυπωση οτι ο ερωτας ηταν τσιφλικι, προνομιο και γενικα χωρος δρασης των κοριτσιων. Ο,τι ηθελες να μαθεις, ο,τι απορια κι αν ειχες περι ερωτος θα απευθυνοσουν σιγουρα σε καποιο κοριτσι που θα ειχε διερευνησει εκτενεστερα το υπο μελετην ζητημα. Αποκλειεται παντως να πλησιαζες ενα απο τα αγορια της ταξης, την ωρα του διαλειμματος και μεσα στη μανια ενω επαιζαν παγκοτερμα να ρωτησεις ξερω γω αν θα τα εφτιαχνε ποτε με ενα κοριτσι που φοραει σιδερακια. Εξαλλου γι' αυτο το σκοπο υπαρχει η σουπερ κατερινα duh! Το αν μεταξυ τους τα αγορια συζητουσαν κατι τετοιο, ειναι η αληθεια οτι μου διαφευγει...εε μπα?
Το θεμα ηταν παντως οτι τα αγορακια εδειχναν να εχουν κι αλλες ασχολιες οπως να πανε για μπαλα, να βριστουν για τις ομαδες, να παιξουν ηλεκτρονικα, να κατουρησουν σε περιεργα μερη και πολλα αλλα, αντιθετα με εμας τα κοριτσακια που οι συζητησεις περιστρεφονταν κυριως γυρω απο τα συναισθηματικα θεματα στα οποια μεγαλωνοντας εντριφουσαμε ολο και περισσοτερο.
Αρκετα με το φλας μπακ. Παντως, ετσι, λογω της εξασκησης τοσα χρονια απο μικρες, δικαιολογειται γιατι οι γυναικες ειμαστε πιο ωριμες να χειριστουμε τα γκομενικα μας θεματα με τοοοσο μεγαλη ανεση...Γαμωτο. Γιατι κατεληξα σε ατοπο? Μια χαρα ειναι οι λογικες συνεπαγωγες μου, τι σκατα? Τελικα, ισως φταινε οι αντρες. Αυτοι ειναι που αργησαν να μπουν στο χορο του ζευγαρωματος και δεν μυηθηκαν εγκαιρα στα μυστικα του. Φυσικα, οι αντρες απο μικροι δεν μαθανε να φερονται οπως εμεις, αυτοι φταινε για τις σχεσεις που χαλανε, για ολους τους αδοξους ερωτες, για ολα τα χαμενα δακρυα πικραμενων κορασιδων, παντα, παντου, σε καθε χωρα, σε καθε ηπειρο, στον πλανητη, στο γαλαξιακο συμπλεγμα, στο συμπαν....βεεεβαια, αυτο κι αν ειναι ΛΟΓΙΚΟ!
Χμμ τελικα ολος αυτος ο συλλογισμος, κι ας ξεκινησε απο τα παιδικατα μας, μαλλον δεν καταληγει πουθενα. Ας το προσεγγισω αλλιως.
Let's define ερωτα.
Τα λεξικα το λενε απλα και ξεκαθαρα:
ερωτας = εντονη ελξη για καποιον.
Απλο. Σιγουρα δεν περιλαμβανει αντικειμενα διοτι τοιουτοτροπως εγω θα ημουν ερωτευμενη με τα παγωτα.
Για καποιον λοιπον. Σιγουρα οχι για τη μαμα μας, αρα κατι παιζει με τον ορο "
εντονη ελξη", ενω συμπλεγματα, οιδιποδεια και τετοια παραεινα φιλοσοφικης φυσεως και γι' αυτο θα τα προσπερασω προς αναζητηση του πλεον απλου προσδιορισμου του ερωτα στη ζωη των ανθρωπων γενικα.
Επιστρατευοντας και παλι τα λεξικα προσδιοριζουμε την εννοια "
ελξη"=
η δυναμη καποιου πραγματος να τραβαει κατι αλλο κοντα του.
Βεβαια καποιος με τραβαει κοντα του μεταφορικα, δηλ μου τραβαει το ενδιαφερον ακομα και οταν εχει κατι ενδιαφερον να μου πει ή να μου προσφερει, δηλαδη θα μπορουσα να ειμαι ερωτευμενη με τον παγωτατζη μου, αλλα θεος φυλαξοι αυτο το πραμα δε το 'χω με τον συμπαθεστατο κατα τ'αλλα κυριουλη με το γαματο χυμα παγωτο οση ελξη κι αν νιωθω για τη γευση σοκολατα-αγριοκερασο που μου προσφερει.
Καταληγουμε λοιπον στη λεξη-κλειδι "
εντονη".
Δεν ειναι βεβαια ιδιαιτερα περιγραφικη ως λεξη, αλλα περιεκτικη μεσα στην απλοτητα της.
Δυνατος ,
επιμονος,
ζωηρος,
παθιασμενος ειναι επιθετα συναισθηματων που περιγραφουν κατα καιρους τον ερωτα και σιγουρα ειναι
εντονα συναισθηματα.
Ο εντονος ομως
δεν σημαινει
μονιμος,
αληθινος,
αξεπεραστος ή
ευχαριστος, οποτε αν η λεξη-κλειδι "
εντονος" περιγραφει τον ερωτα, σιγουρα στον προσδιορισμο του δεν περιλαμβανονται εννοιες οπως αυτες της
χρονικης διαρκειας, της
εγκυροτητας, της
αναλλοιωτης φυσης ή της
ευεργετικης δρασης του αντιστοιχα.
Δεχομεθα λοιπον τις παραπανω εννοιες ως μεταβλητες.
Παραλογισμοι λοιπον του στυλ "νομιζα οτι θα μεινουμε για παντα μαζι" ή "δεν με αγαπησε αληθινα" ή "ειχε υποσχεθει οτι δεν θα με απατησει ποτε" ή "με πληγωνε που δεν μου ελεγε σ'αγαπω" εκτος της υπονοιας οτι ηταν ανυποστατες, τωρα αποδεικνυονται κιολας ως τετοιες.
...και με το λεξικο παραμασχαλα να το παρεις παλι ψιλομουφα μας βγηκε ο "
εντονος" ερωτας τρομαρα του.
Αλλαγη στρατηγικης και παλι.
Ας προσεγγισουμε τον ερωτα. Με οριο το συν απειρο ας μελετησουμε πού τεινει ο ερωτας, προσδιοριζοντας τα σημεια συσσωρευσης (σ.σ.) του, δεδομενου οτι ζουμε σε ενα κλειστο συνολο που ειναι το περιβαλλον μας οπως αυτο οριζεται. Τα λεγομενα σ.σ. ειναι, χωρις σφαλμα της γενικοτητος, οι διαφορες καταστασεις στις οποιες συνανταται ο ερωτας για μεγαλο δειγμα πληθυσμου και χαρακτηριζουν/περιγραφουν, χωρις ομως να οριζουν απολυτα τον ερωτα.
Στο ψητο, δηλαδη, εχουμε τις εξης μορφες με μια συντομη αναλυση για την καθεμια (δεκτες οι επισημανσεις για τυχουσες παραληψεις):
- ο ανεκπληρωτος ερωτας: τα συναισθηματα εντονης ελξης ενος εκ των δυο δεν βρισκουν ανταποκριση απο τον εταιρο εμπλεκομενο (σε πολυ σπανιες περιπτωσεις και των 2 λογω ανωτερας βιας). Συνηθως ο ενας πληγωνεται και στο τελος ευχεται να μην ειχε ερωτευτει εξαρχης το "λαθος" ατομο.
- ο κεραυνοβολος ερωτας: με την πρωτη ματια, κατακουτελα, αστραπιαια, χωρις σκεψη, χωρις να γνωριζεις λεπτομερειες οπως π.χ. ο χαρακτηρας του αλλου και ετσι ο κεραυνοβολος ερως εχει συχνα τη διαρκεια της λαμψης μιας αστραπης σε καταιγιδα και τις ταραχωδεις επιπτωσεις που ειναι βεβαιο οτι θα κανουν την εμφανιση τους αργα ή γρηγορα οσο σιγουρο ειναι οτι θα ακουστει η βροντη μετα την αστραπη.
- ο αυτοκαταστροφικος ερωτας: μορφη εξαρτησης και εθελοτυφλους προσηλωσης και λατρειας προς ατομα που σε εχουν χεσμενο, με πιθανα αιτια την ελλειψη αυτοεκτιμησης.
- ο ερωτας συμφεροντος: μορφη ανταλλαγης οφελων απο τις δυο πλευρες π.χ. μεταξυ ματαιοδοξης νεαρας-πλουσιου μεσηλικα ή εμου-μεσοκοπου παγωτατζη (αν σχολιασει κανεις τι προσφερω εγω θα τον τσακισω!)
- ο αγοραιος ερωτας: σεξ επι πληρωμη, οπου εδω που τα λεμε, το μονο στραβο που εχει ειναι οτι πληρωνεις, διοτι το σεξ χωρις συναισθημα ειναι μεν κοινωνικα κατακριτεο, αλλα προκειται για την αναλογικα απλουστερη και πιο ξεκαθαρη μορφη ερωτα, εφοσον συμφωνειται εξαρχης και παραμενει αναλλοιωτη με τον καιρο απο την εισβολη τρυφερων συναισθηματων που τεινουν να του αλλαξουν μορφη.
- ο "φυσιολογικος" ερωτας: περιλαμβανει ολες τις υπολοιπες μορφες πλην των προαναφερθεντων, ειναι πιο διαδεδομενος ως ομαλος στη λειτουργια του, οι εμπλεκομενοι αυτοχαρακτηριζονται ως "κατασταλλαγμενα" ατομα και προτιμαται απο τους περισσοτερους. Ο ορος "φυσιολογικος" ειναι παραπλανητικος, καθως παρατηρειται συχνα το παραδοξο φαινομενο 2 κατασταλλαγμενα ατομα , αντιπροσωποι του φυσιολογικου ερωτα, να μεταπηδουν σε μια απο τις προηγουμενες μορφες πριν ή μετα τη ληξη του δεσμου τους.
- ο "παντοτινος" ερωτας: χαρακτηρισμος της συμπορευσης δυο ανθρωπων που ξεκινησαν με μια απο τις παραπανω μορφες ερωτα, αλλα με τη παροδο του χρονου επελεξαν να παραμεινουν μαζι παρακινουμενοι απο συναισθηματα οικειοτητας, συνηθειας ή συμφεροντος. Το ονομα ειναι παλι μια αυθαιρετη παραδοχη ελλείψη αλλου και δεδομενης της μεταβλητοτητας της χρονικης διαρκειας του ερωτα οπως αναλυθηκε πιο πανω.
Παρατηρησες κι εσυ οτι ουτε ετσι καταληγει καπου ε?
Μη το βαζουμε κατω.
Ας βρουμε το νοημα του ερωτα στη ζωη μας.
Ποση σημασια εχει για μας να νιωθουμε ερωτευμενοι.
Οτιδηποτε εχει σημασια το βαζουμε παντα σε προτεραιοτητα.
Τη λιστα αυτη των προτεραιοτητων μας τη φτιαχνουμε αποφασιζοντας τι ειναι αυτο που πραγματικα θελουμε και παιρνουμε μια αποφαση να συμπεριλαβουμε κατι στη ζωη μας οταν κρινουμε οτι ειναι χρησιμο για μας.
Καταληγουμε λοιπον στην αναγκη να προσδιορισουμε μια βασικη παραμετρο:
Τη χρησιμοτητα του ερωτα!
Αρχιζω: Ο ερωτας δινει φτερα, ετσι λενε, αρα καλα παει ως εδω, αφου ειναι κινητρο να κανουμε πραγματα και μας δινει ζωντανια.
Ομως οι μαρτυριες λενε οτι η πλειοψηφια των πραξεων ενος ερωτευμενου αφορουν τo αντικειμενο του παθους τους, οι σκεψεις τους περιστρεφονται γυρω απο το προσωπο που θελουν και μεγαλο μερος της ζωης τους θελουν να το περνανε μονο μαζι του.
Ποσο χρησιμο ειναι αραγε αυτο στις "εξωερωτικες" δραστηριοτητες?
Αν ξεμυαλιστεις απο ερωτα παραμενεις συγκεντρωμενος στις απαιτησεις τις δουλειας σου ή εχεις συνεχως απωλεια προσοχης με τα ματια καρφωμενα στο κινητο αν σου εστειλε μηνυμα να βγειτε ραντεβου η καινουρια γνωριμια σου?
Τι γινεται αν πρεπει να δωσεις εξετασεις ή να περασεις απο συνεντευξη και εκεινη την ωρα σου αποκαλυψει ο αγαπημενος σου οτι περασε μια νυχτα τρελου παθους με την καλυτερη σου φιλη? Ποιος θα παρει τη δουλεια ή θα γραψει καλυτερα, εσυ ή ο διπλανος single, σκοτουρες-free υποψηφιος που ηρθε για την ιδια θεση?
Και ποια η χρησιμοτητα οταν οι φιλοι σου σε κραζουν ενω εισαι ερωτευμενος, γιατι εχεις χρονια να τους δωσεις σημασια και σε αποφευγουν ενω εχεις μολις χωρισει, γιατι εκανες το δυναμικο comeback με μοναδικο θεμα συζητησης αν ειχε δικιο ο γκομενος που σε παρατησε γιατι ηταν αναλατα τα σουτζουκακια?
Κι επειδη εμενα προσωπικα η λιστα προτεραιοτητων μου εχει αρκετα ψηλα την ομαλοποιηση των επαγγελματικων-κοινωνικων-φιλικων-ψυχολογικων σχεσεων, μαλλον ο ερως με τον αστατο χαρακτηρα που τον διακατεχει πασχιζει να βρει μια θεση αναμεσα τους, μιας και η χρησιμοτις του στη προσωπικη μου προοδο κρινεται αμφιβολη αν οχι καταστροφικη.
Ενταξει, ξερω τι θα πεις.
Τοση ωρα κατεληγα σε τετοια συμπερασματα γιατι τα εβλεπα ολα με τετραγωνη λογικη, με εχει βαρεσει και το πολυ μαθηματικο στο κεφαλι βλεπεις. Φυσικα. Πώς δε το σκεφτηκα νωριτερα?
Ο ερωτας δεν εχει λογικη!
Ο ερωτας δεν υπακουει σε κανονες. Ο ερωτας ειναι παραλογος...
Ενας ανθρωπος που κανει συνειδητα στη ζωη του τα παντα αποκλειστικα και μονο με γνωμονα τη λογικη, δεν νιωθει το ζεστο παραληρημα του ερωτα. Γιατι ακουει μονο τη λογικη.
Αρα λογικα απορριπτει με τη λογικη του οτιδηποτε παραλογο γιατι ειναι λογικος.
Αρα ειναι παραλογο να ερωτευτει, δηλαδη να κανει κατι παραλογο.
Αλλα ο ερωτας ειναι παραλογο να ακολουθει λογικους κανονες ενος λογικου ανθρωπου γιατι ο ερωτας ειπαμε ειναι παραλογος.
Αρα ειναι παραλογο να λεμε οτι ενας λογικος αποκλειεται να ερωτευτει δηλαδη να κανει κατι παραλογο.
Αλλα αυτο ειναι παραλογο, γιατι αν ο λογικος κανει κατι παραλογο τοτε δεν ειναι λογικος. Ναι...
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Ο ερωτας ειναι οτιναναι!
Ποτε δεν ερωτευτηκα με τον ιδιο τροπο και κανεις δεν ερωτευτηκε ποτε με τον ιδιο τροπο που ερωτευτηκε ο αλλος. Τσαμπα λιωνουμε να αναλυουμε και να παιρνουμε συμβουλες και να δινουμε συμβουλες λες και ξερουμε ή θα ξερουμε ποτε τι μας γινεται. Οσο λιγοτερο το σκεφτομαστε και οσο περισσοτερο το ζουμε οταν μας προκυπτει τοσο το καλυτερο.
Ο ερωτας ειναι και γαμω τα συναισθηματα. Θες να σκεφτεσαι λογικα, θες να σκεφτεσαι παραλογα ο ερωτας δε θα σου δωσει καν σημασια και θα κανει τα δικα του.
Δε χωραει αναλυσεις.
Αρα τι συμπεραναμε μολις?
Οι αναλυσεις περι ερωτος ειναι σκατα => ολο το παραπανω κατεβατο ηταν μια αναλυση για τον ερωτα => αρα ολο το παραπανω κατεβατο ειναι..........(συμπληρωστε τα κενα)
Πωω ρε τί γραφω τοση ωρα??? Γαμω τις συνεπαγωγες μου, γαμω!
.
