Αντε να δουμε...

Δεν εχω παραπονο...Ηταν ενα ομορφο καλοκαιρι. Για την ακριβεια ηταν ενα πολυ ομορφο καλοκαιρι. Πιο συγκεκριμενα ηταν ενα διαφορετικο καλοκαιρι. Για να ακριβολογω ηταν ενα ομορφα διαφορετικο καλοκαιρι (μπορω να συνεχισω για πολυ ακομα ετσι, αλλα νομιζω το επιασες το νοημα).
Και το νοημα ειναι οτι ηταν ενα ομορφο καλοκαιρι (loop).

Το καλοκαιρι λοιπον τυπικα τελειωσε. Άλλο, βεβαια, που η θερμοκρασια ακομα παραμενει σε υψηλα επιπεδα. Αναμενομενο.

Απλα σημερα επιασα τον εαυτο μου να σκεφτεται οτι ηταν αρκετο, νομιζω οτι το χορτασα, δε θελω αλλο καλοκαιρι...who's next? Φθινοπωρο? ΟΚ, μια χαρα.

Μου κανει εντυπωση που το βλεπω ετσι φετος, κυριως τωρα που ξερω οτι ξεκινανε πολλλλλες υποχρεωσεις και θα περασω απο ενα λουκι ΝΑ με το συμπαθειο, αλλα δε ξερω, κατι επαθα αυτη τη φορα και δεν με επιασε η καθιερωμενη καταθλιψαρα.

Καλα, ισως να ερθει αργοτερα, δε το αποκλειω καθολου, αλλα δηλαδη what the fuck ποσο σκατα μπορει να ειναι? Ενταξει και σκατα να ειναι και παλι δεν μου φαινεται τοσο σκατα τωρα. Που συνηθως τα σκατα στο κεφαλι μου ξεκινανε πριν τα σκατα κανουν την εμφανιση τους. Τι σκατα γραφω? Βγαινει νοημα?? Οπως και να 'χει εγω συνεχιζω. Τι ελεγα? Α ναι...

Το καλοκαιρι λοιπον. Το καλοκαιρακι εφυγε, αντε να μας ερθουν επιτελους και οι αλλες εποχες με τα καλα και τα χαζα τους. Μου φαινεται οτι αυτη ειναι μια απο τις σπανιες φορες που το timing στη ζωη μου ειναι μια χαρα και τωρα που θελω μια αλλαγη αυτη ερχεται απο μονη της.

Ορεξατη ξυπνησα σημερα. Και γενικα εχω ορεξη.
Ισως φταιει που απο κεκτημενη ταχυτητα δε μου φαινεται τοσο τραγικη η επιστροφη στην καθημερινοτητα. Και το λεω αυτο γιατι ειμαι απο τους λιγους που φετος επελεξαν (και δεν αναγκαστηκαν) να μεινουν στην Αθηνα για το μεγαλυτερο μερος του καλοκαιριου -πλην των 10ημερων διακοπων στη Μυτιληνη, που ομολογουμενως τα εσπασαν- ενω απο νωρις κουτσά στραβά ειχα και λιγη δουλιτσα, ετσι για να μπαινω σιγα σιγα στο κλιμα του χειμωνα.

Ναι, θα με ρωτησεις γιατι το εκανα αυτο, τι σόι μαζοχιστικες τασεις κουβαλαω και τετοια.
Θα σου απαντησω οτι φαινεται μεν κουλό, αλλα ετσι κι αλλιως το να κανω κουλά πραγματα και κυριως να τα φχαριστιεμαι ειναι πλεον μερος της ιδιοσυγκρασιας μου.
Και εσυ θα ξαναρωτησεις, γιατι να μην κανω τις κουλαμαρες μου σε κανα νησακι αντι να ψηνομαι στην Αθηνα σαν ζωον.
Και θα ανταπαντησω οτι στο νησακι μαζευονται ολοι οι κουλοί που συνηθως ειναι στουμπωμενοι στην Αθηνα, τοση κουλαμαρα πια ουτε εγω δεν την αντεχω συνεχεια, θελω κι εγω ενα διαλειμμα, συνεπως ετσι απολαμβανω απερισπαστη την προσωπικη μου κουλαμαρα απελευθερωμενη απο τους περιορισμους της ultimate συνολικης κουλαμαρας που επικρατει ολο το χρονο στην πολη.
Και θα ξαναρωτησεις εσυ τί κουλά ειναι αυτα που λεω.
Και θα απαντησω οτι κουλός εισαι και φαινεσαι.
Και καπως ετσι θα μπορουσε να συνεχιστει μια πολυ ενδιαφερουσα και παραγωγικη συζητηση/μονολογος στο κεφαλι μου.
Παλι ξεχασα τι ελεγα. Α ναι...(δις)

Well, αυτο που προσπαθω εδω και πολλη ωρα να πω ειναι οτι μου αρεσει που τελειωνει το καλοκαιρι. Αυτο. (Ναι θα μπορουσα να το γραψω απο την αρχη, μια απλη προταση, μια σειρουλα, περιεκτικη, λιτη και απεριττη, χωρις τα γυρω γυρω, φρουφρου και αρωματα, μα τί εχω παθει σημερα, εχω αρχισει να τρομαζω, πότε αρχισα τα σπιντακια και δε το θυμαμαι, αυτη η παρενθεση πότε θα κλεισει??).

Ελεγα οτι επιτελους τελειωνει το καλοκαιρι! Και καθολου δε με πειραζει. Ας ειναι και ο πιο δυσκολος χειμωνας ever δε με νοιαζει, εγω θελω να ρθει.
Ι'μ ρεαδυ. Bring it on bitch!

Με τη φόρα που εχω παρει λοιπον, καθολου δε μου κακοφαινεται η προοπτικη του ερχομου του χειμωνα.

Ισα ισα που εχω και πολλη διαθεση και ορεξη και καινουρια πραγματα ειναι ηδη στα σκαριά και εξελιξεις και αλλαγες και παλι εδω θα ειμαστε να γκρινιαξουμε οταν θα μας πιασουν οι νταουνιλες και τουμπαλιν και πανω και κατω και περα και δωθε και απ'ο,τι βλεπεις αυτη η προταση παλι αρχισε να καταρρεει οποτε λεω να το ληξω ΕΔΩ.