
Ειναι απιστευτο τι θησαυρους ανακαλυπτει κανεις στα σκονισμενα ραφια μιας παλιας βιβλιοθηκης.
Το πιο προσφατο ευρημα μου εχει τιτλο :
«Συγχρονος Οικογενειακος Συμβουλος» και πιο κατω…ΑΘΗΝΑΙ 1965 (το παρον βιβλιον τιμαται δραχμας τριακοσας)!
Απo το λιγο που το ξεφυλλισα παντως, ειναι αρκετα προχωρημενο για την εποχη του. Οπως γραφει στην εισαγωγη, «Εικοσιοκτω δοκτορες, καθηγηται, δικηγοροι, λογοτεχναι, γιατροι, παιδαγωγοι, διευθυνται σχολων, γεωπονοι, διακοσμηται, κομμωται (??), στρατιωτικοι, αστυνομικοι, ακομα και ηθοποιοι εχουν συνεργασθη στη συγγραφη ενος περιεργοτατου και ογκωδεστατου βιβλιου (900 σελιδες)»
(ΟΚ δε βαζω που δε βαζω τονους, το να τα μεταφερω και στο πολυτονικο μου ειναι το κατιτις δυσκολο, αν και θα ειχε ενδιαφερον, οποτε αρκεστηκα στο να κρατησω σκετη, ατοφια την ορθογραφια.)
Οντως τεραστιο το βιβλιο και με μπολικο ζουμι.
Δε μπορω να τα μεταφερω ολα, αν και εχει παρα πολλα καλουδια μεσα. Επιγραμματικα αναφερω τιτλους κεφαλαιων οπως η ατομικη υγιεινη, επιδημιες-μικροβια-απολυμανσεις, γενικες οδηγιες για τα ασθενικα παιδια, απο το κοριτσι στην επιγαμο γυναικα, ερως και συνοικεσιο, η απαγωγη, οι γεροντοκορες, η προικα, ο ρολος της πεθερας, η σεξουαλικη μυησι των συζυγων, η θεωρια της Λιμπιντο, οι διαστροφες-πώς προλαμβανονται, συμβουλες για τη συγχρονη κομψοτητα, συγχρονοι τροποι καλης συμπεριφορας, η αστυνομια στην υπηρεσια της οικογενειας και πολλααααααα αλλα!

Ιδου μερικα ενδιαφεροντα σημεια.
Απο το κεφαλαιο «Καθαριοτης του σωματος»:
«Ποσο απλο και φτηνο πραγμα ειναι ενα ντους…και ομως ποσα σπιτια το εχουν; Γι’αυτο απο τωρα καθε σπιτι που χτιζεται πρεπει να εχη το μερος οπου θα κανουν την καθαριοτητα τους οι ενοικοι. Αρκει να γινη ενα μετρο πιο φαρδυ το αποχωρητηριο και να κρεμασθη ψηλα ενας ντενεκες πετρελαιου με μια κανουλα. Τον ντενεκε αυτον τον λεμε συνηθως ντους. Με ελαχιστα μαλιστα εξοδα μπορουμε να τον φτιαξουμε κωνικο προς τα κατω για να πεφτη το νερο με πιεση, και να βαλουμε ενα τρυπητο στην κανουλα. Διπλα εχουμε εναν αλλο ντενεκε και ενα μικρο σκαμνι που με τη βοηθεια του γεμιζουμε τον ντενεκε-ντους με νερο χλιαρο ή ζεστο, και τον αλλο που τον εχουμε για το ξεβγαλμα, με νερο λιγωτερο ζεστο.»

Επισης το σημειο:
«Και τωρα ερχομαστε σε ενα αλλο προβλημα που στιγματιζει τη συγχρονη ελληνικη ζωη: Τα αποχωρητηρια που δεν υπαρχουν! Γιατι στον τοπο μας, στον τοπο αυτο με τη τοση ιστορια, τη τοση δοξα και τις τοσες αρετες, τα σπιτια, κυριως της υπαιθρου, δεν εχουν αποχωρητηρια! Και οχι μονο τα μικρα σπιτια των φτωχων αγροτων, αλλα και αυτα τα μεγαλα σπιτια των αρχονταδων ή των πλουσιων χωρικων. Τί υπαρχει; Εξω απο καθε σπιτι στην αυλη του, πολλες φορες κοντα στο πηγαδι ή διπλα στο σταυλο, υπαρχει ενας προχειρος λακος, αλλοτε ξεφραγος κι αλλοτε περιφραγμενος γυρω γυρω με ξυλα ή με κλαδια ή με λινατσες. Η εικονα που παρουσιαζει ειναι απεριγραπτα αηδιαστικη και αν εχης την αναποφευκτη αναγκη να τελειωσης το σκοπο της επισκεψεως σου, θα πρεπει να προσεξης πού θα πατησης, να μη γλυστρησης, πού θα ακουμπησουν τα χερια σου ή το κεφαλι σου, για να μη θελης υστερα πλυσιμο και μπουγαδα.»
Καθως και το:
«Το κλυσμα ειναι κατι πολυ συνηθισμενο μεσα σ’ενα σπιτι. Ειναι αδυνατο σε μια οικογενεια να μην εχη χρειασθη να γινη οχι μια αλλα πολλες φορες το κλυσμα. Και δεν προκειται για κατι που ειναι και δεν ειναι χρησιμο και επομενως δε χρειαζεται και πολυ να το ξερωμε, οπως π.χ. οι βδελλες. Το κλυσμα ειναι παρα πολυ χρησιμο και καμμια φορα δε, αποδεικνυεται σωτηριο.»
Το απολυτο, ομως, αν και μεγαλουτσικο ειναι το επομενο:
«ΕΝΑΣ ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΙΛΑΕΙ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥ»

Αγαπημενο μου παιδι
Η παραμονη σου περισσοτερη ωρα μπροστα στον καθρεφτη και το ενδιαφερον σου γυρω απο την χωριστρα των μαλλιων σου, μ'εκαμαν να θυμηθω οτι πατεις τα δεκα-τεσσερα χρονια της ζωης και οτι ειναι καιρος πλεον να μιλησω μαζι σου για κατι πραγματα που ειναι πολυ σπουδαια και σοβαρα.
Πρεπει να ξερεις παιδι μου οτι μοναχα η φωνη του πατερα ειναι φωνη καθαρια και μοναχα το δακρυ της μανουλας σου ειναι αληθινο και πονεμενο. Επομενως ο,τι και να σου υποδειξουν αυτοι το κανουν γιατι σ'αγαπουν πραγματικα και χωρις κανενα απωτερο σκοπο. [...]
Μαζι με την ωριμανση των γεννητικων οργανων ξυπνα μεσα στον ανθρωπο γενικα ενα ενστικτο που το λεμε σ ε ξ ο υ α λ ι κ ο. Αυτο το ενστικτο κανει το αγορι να θελη να εχη σχεσεις με το κοριτσι. Αυτο ειναι εκεινο που δημιουργει μεσα στη ψυχη των ανθρωπων την τασι ν'αγαπουν το αντιθετο φυλο. Αγαπη που την εθεσε ο Θεος στη ψυχη μας για την διαιωνισι του ειδους.
Αυτο ομως το ενστικτο, αν δεν το χαλιναγωγισεις τωρα στην αρχη, ειναι δυνατον να σε παρασυρη σε ανεπανορθωτες βλαβες του σωματος και της ψυχης σου. [...]
Και οι πειρασμοι ειναι παρα πολλοι!
Και πρωτος-πρωτος που ειναι δυνατον να πεσεις στα διχτυα του και καμμια φορα αθελα σου ειναι ο α υ ν α ν ι σ μ ο ς. Ακουσες πολλες φορες απο φιλους και συμμαθητες σου, οταν καμμια φορα τσακωθουν να υβριζωνται με την λεξη «μαλακας», ξερεις τι θα πη αυτο; Ειμαι βεβαιος, οτι δεν τολμησες ποτε να ρωτησης, γιατι εχεις αρχες ηθικες. Θα σου πω λοιπον εγω ο πατερας σου για να μην προφταση να σου πη ή να σου δειξη ενας κακος φιλος σου. Μαλάκα ονομαζουν το παιδι εκεινο που κρυφα απο τους αλλους τριβει το πεος του σε τετοιο βαθμο, ωστε να βγαινη απ'αυτο ενα υγρο. Η πραξη αυτη προκαλει στιγμιαια ευχαριστησι και ηδονη σε κεινον που τη κανει, παραλληλα ομως και μεγαλη καταστροφη στο σωμα και τη ψυχη του. Γιατι ειναι καταστρεπτικη αυτη η πραξη; Θα σου το πω αμεσως για να καταλαβης και θα στο πω οχι στηριζομενος σε θεωριες, αλλα σε πραγματικα γεγονοτα που μοναχα εμεις οι γιατροι τα εχουμε διαπιστωσει.
Πρεπει να ξερης, παιδι μου,οτι τα γεννητικα οργανα στην ηλικια που σημερα ευρισκεσαι ειναι πολυ ευαισθητα και ευκολα ειναι δυνατον να παθουν βλαβη. Οπως οταν πειραζης το μπουμπουκι ενος λουλουδιου, αυτο την αλλη μερα θα μαραθη και θα πεσει νεκρο, ετσι οταν πειραζεις πανω στην αυξησι τους τα γεννητικα σου οργανα, αυτα λιγο-λιγο θα μαραθουν και θα μεινουν αχρηστα σε ολη σου τη ζωη. Γι’αυτο, αυτος που κανει αυτη την πραξη σιγα σιγα παθαινει αφηρημαδα, χανει την μνημη του, ευκολα ξεχνα, δυσκολευεται να αντιληφθη, γινεται ανορεκτικος, φευγει η δροσια και η φρεκαδα που ειχε πριν, αγριευει και ζαρωνει το προσωπο του, αδυνατιζει στο σωμα και κουραζεται στη ψυχη.Ποσοι μαθηται, που ησαν στα πρωτα βηματα του Γυμνασιου οι αριστουχοι, κατηντησαν απο την κακη αυτη πραξι οχι μοναχα οι τελευταιοι, αλλα και ανεπιδεκτοι πλεον μαθησεως.
Την κακη πραξι του αυνανισμου ειναι δυνατον να τη καμης και εσυ χωρις καλα-καλα να καταλαβης, και μαλιστα χωρις καν να σου το πουν ή να σου το δειξουν οι κακοι φιλοι σου, αν εξαφνα αναρριχασαι σε κανενα δεντρο, οποτε αθελα σου τριβεται και ερεθιζεται το πουλακι σου ή το πρωι στο κρεββατι σου, οταν φυσιολογικα ειναι σκληρο και το πειραζεις. Γι’αυτο, παιδι μου, οταν βρισκεσαι σε τετοιες καταστασεις, αμεσως να σκεπτεσαι το κακο και ν’αποφευγεις τον περισσοτερο ερεθισμο, που θα καταληξη σε μια βρωμερη και αναδρη συνηθεια.
Ειναι δυνατον επισης, παιδι μου, φιλος σου που τον αγαπας να σου πη στα καλα καθουμενα, να καμης κι εσυ ο,τι αυτος απο αγνοια κανει κρυφα και ισως-ισως θελησει να καμη μπροστα σου για να σε παρασυρη. Μη διστασης να του πης ποσο βλαβερη ειναι αυτη η πραξη, να τον συμβουλεψης να σταματηση, αλλοιως οτι θα αναγκασθης να τον περιφρονησης σε ολη σου τη ζωη. […]
Αργοτερα οταν θα φτασεις στα 17 σου χρονια θα γνωρισης πολλους φιλους της ηλικιας σου. Μερικοι απ’αυτους, κακομαθημενοι οπως θα είναι, θα παρουσιαζωνται μπροστα σου ως μεγαλοκατακτηται κοριτσιων. Αραδιαζουν χιλια δυο ψεμματα, μονο και μονο για να τους θαυμασης.Ειναι δυνατον ενας απο αυτους να σου πη καμμια μερα να πατε παρεα και στο δρομο να συναντησετε κανενα θειο του, ο οποιος θα σας παη να πιητε ενα ποτηρακι κρασι, ωστε να μην καταλαβης μεσα στη ζαλη του κρασιου, οτι κατω απο το θειο κρυβοταν ενας παληανθρωπος, ενας εκφυλος αρρωστιαρης φιλος του γυναικοκατακτητου διεφθαρμενου φιλου σου.
Υπαρχουν, παιδι μου καλο, χιλιες δυο περιπτωσεις που ειναι δυνατον απο αγνοια να πεσης οικτρο θυμα. Πρεπει λοιπον οταν βρεθης καμμια φορα σε τετοιες περιπτωσεις, να φωναζης το Θεο, να επικαλησαι τον Μεγαλοδυναμο, να λες το Πατερ ημων, που τελειωνει «αλλα ρυσαι ημας απο του πονηρου» . […]
Θυμαμαι ενα συμφοιτητη πατριωτη μου, μοναχοπαιδι, πλουσιο, ο πατερας του του εστελνε σαν να πουμε σημερα πεντε χιλιαδες το μηνα για να σπουδαση, μα αυτος δεν κυτταζε τιποτα , παρα πώς να πραγματοποιηση τα ραντεβουδακια του. Καθε βραδυ πού τον εχανες πού τον εβρισκες, στα κ α μ π α ρ ε , στις υπογειες ταβερνες, στα π α λ η ο σ π ι τ α. Τελευταια, νοικιασε ενα δωματιο σ’ενα σπιτι, εκει εμπλεξε με μια γειτονισσα, ως που εγινε το κακο! Αστυνομιες, δικαστηρια, απειλες, τον αναγκασαν να παντρευτη. Παντρευτηκε, φαμιλιωσε νωρις-νωρις, σταματησαν οι χρηματικες αποστολες απο τον πατερα και αναγκαστηκε να γινη κλιτηρας σε μια εταιρια. «Ποσες φορες σε θυμαμαι μεσα στην απογνωσι μου, φιλε μου» λεγει οσες φορες με συναντησει. […]
Δυστυχως παιδι μου υπαρχουν και γονεις χωρις ανατροφη, που καμουν επιτηδες παρτυ στα σπιτια τους για να μπορεσουν οι κορες τους να γραπωσουν στα διχτυα τους κανενα αφελη νεο, αγαθο που τον αναγκαζουν να επισημοποιησει το σφαλμα του με τις κορες τους. [...]
Ετσι, παιδι μου, να σκεφτης σαν παρης την αποφασι να παντρευτης.
Ετσι θα μπορεσεις να καμης ησυχος παιδια και θα χαιρεσαι για το σπιτικο σου. Γιατι μαζι σου θα ζη ο Θ ε ο ς, παιδι μου, που θα σε προστατευει.
Με αγαπη
Ο Πατερας σου


























