Επιστολες για δυνατους παραληπτες

.


Ομοιας νοοτροπιας με παλαιοτερο post σχετικα με στιγμες βλακειας via sms μονο που το παρον περιεχει πιο εκτεταμενο περιεχομενο πηχτης true καϊλας που με ειχε πιασει γιατι τελικα ετσι γουσταρουμε και δε το κρυβουμε!
Διοτι οταν εχεις ατομα που απλα σε εμπνεουν, δεν εχεις παρα να αφησεις το μεγαλειο να εκτυλιχθει απο μονο του...Οσες φορες και να τα διαβασω παντα μου φερνουν ενα χαμογελο στα χειλη. Μακαρι να τα ειχα κρατησει ολα ή να ειχαν καταγραφει ολες οι στιγμες καψιματος που εχουμε μοιραστει. Παντα τετοια!

• Οταν παιρνω φορα...

"...φορα κατηφορα και ο Θεος ο ιδιος δε με σταματα απο το να αρχισω να κλωτσαω οποιον βρω...τρια μετρα φορα, στοχευω, τρεχω και γκοοοοοοοοολ στο κεντρο του πισινου του καθε γελοιου που μου σπαει τα νευρα!
Τι εννοεις οτι ειμαι νευρικια? Γκρινιαρα? Εγω??? Μη μου τη δωσει τωρα και αρχισω και κυνηγαω και σενα! Αντε.
Εχω νευρα ετσι χωρις λογο. Μου τη δινουν οι μαλακες στη σχολη που κανουν τους εξυπνους αντρες/γυναικες, φοιτητες/καθηγητες δεν κανω διακρισεις εγω, μου τη δινει ο τυπουλας στο διπλανο αμαξι που ξυνει τη μυτη του, μου τη δινει ο καιρος, μου τη δινουν οι μαμαδες που τις κανουν ο,τι θελουν τα παιδια, μου τη δινουν οι θειες (ετσι σκετο), μου τη δινει που εσενα δε σου πληρωνουν τις υπερωριες, μου τη δινει που θελω να τα παρατησω ολα και να σηκωθω να φυγω, μου τη δινει που δεν βγαινει η γαμ...μενη κ*λοασκηση, μου τη δινει η ψυξη που με επιασε, μου τη δινουν οι μπαμιες, μου τη δινει ο Αυτιας στο αλτερ...ολα μου τη δινουν και εγω τα παιρνω και τα παιρνω και τα παιρνω στο κρανιο και θα σκασω...............ε γι'αυτο ειπα να σου γραψω αυτο το κατεβατο να σε σκασω και σενα να γινουμε δυο, να κανουμε οργανωση, να μαζεψουμε υπογραφες, να κατεβασουμε κομμα στις εκλογες, να ψηφισουμε να καταργηθουν οι γυναικες και οι δυσκολες μερες τους !!!!"

• Ποτε πας New York??????

"Αχ και δε τα ξερω αυτα και εχω μια απορια αν το μανχαταν ειναι μεσα στο νιου γιορκ, αυτο με τους ουρανοξυστες και τους τρελους ταξιτζηδες που ειναι πακιστανοι με τουρμπανια και για να σταματησουν πρεπει να ξελαρυγγιαστεις και να σπρωξεις τον διπλανο σου για να μη στο παρει και το μπρουκλιν με τη γεφυρα που ειναι απεναντι νομιζω αλλα ειναι μακρια αραγε και εχει λες εκει πραματα να δεις και οι μαυροι με τα γκετο εκει δεν ειναι ή τωρα πια δεν εχει τετοια και οπλα και ναρκωτικα και τη μισελ πφαιφερ να κανει τη δασκαλα σε απροσαρμοστα βαπορακια ναρκωτικων που στο τελος γινονται σωστοι και αξιοι ανθρωποι και φορανε γραβατες και τις κυριακες πανε στο σεντραλ παρκ να κανουν πικνικ με τις γυναικες τους που θελουν ολες να γινουν σαν την καρυ μπρατσω και πινουν μανχαταν και οι μπατσοι αραγε τρωνε συνεχεια χοτντογκ και λες να χει και τους τρελους στα πεζοδρομια με τα πλακατ που φωναζουν οτι ερχεται το τελος του κοσμου και τους καημενουλιδες εξω απο τα φαστφουνταδικα που ειναι ντυμενοι γιγαντια κιτρινα κοτοπουλα και αναρωτιεμαι αν ολοι τρωνε συνεχεια χαμπουργκερ και πινουν κοκα κολα..........................αααααααα ζηλευω!!!

Να πας και να γνωρισεις τον πιο τελειο γιαπη που θα σε παει στα πιο ιν κλαμπακια και που θα ξερει τον πορτιερη και θα μπειτε χωρις να περιμενετε στην ουρα και που στο τελος εσυ θα τον παρατησεις γιατι ειναι χαζοαμερικανακι και θα λεει οτι δεν εχασαν οι αμερικανοι στο βιετναμ και οτι ο σβαρτζενεκερ ειναι ο καλυτερος ηθοποιος του κοσμου...αντε μωρε τον βλακα καλα θα του κανεις και θα τον παρατησεις α! Παρατηρησες οτι παραληρω παλι ε ?

Αχ τι καλα που θα ναι, να περασεις οσο πιο τελεια γινεται και να μη ξεχασεις ουτε την πιο μικρη λεπτομερεια! Και να κανεις και ψωνια ε!"

• Hey!

"Lege, lege, pos einai to meros? to taksidi? to panepistimio? to spiti? oi sygkatikoi? to fai? o kairos? oi mpyres? oi gynaikes? oi antres? ta paidia? oi geroi? ta parka? ta potamia? oi skiouroi? ta aloga? ta alla zoa? esy?
To email sou pairnei kai ellinikous xaraktires h tha grafoyme etsi san ti theia apo to Sicago?
Ante, ante kala na pernas kai na stelneis tipota kai kata do! (kana mail, kamia mpyra).
Filia apo ti glykeia patrida! (sniff)"

• Εγω ειμαι καλε.

"τιποτα, ετσι δοκιμαζω πως δουλευει αυτο. μου στειλε και ενας τυχαιος να γινουμε φιλοι και να του πω το κινητο μου. ναι καλα, σιγουρα.
ε αυτα. αν ειναι σου στελνω και mail αμα λαχει. γενικα βαριεμαι...και περιμενω να δω αν θα ξεβαρεθω καποτε ή αν θα μου μεινει μονιμο.

τα λεμε,
εγω το παρτσακλο."

• Παιζακι θες να γινουμε φιλοι?

"ελα πες οτι θες να γινουμε φιλοι! πες πες πες! πες ρεεεεε! ελα πες! θες? θες ε? θες!
θα ειμαι ευγενικη, θα σου κανω δωρακια και θα σου μιλαω και θα πηγαινουμε βολτες και θα ειμαι καλο εγω θα δεις!
ουφ γιατι δεν θελουν να ειναι φιλοι μου οι αλλοι ανθρωπακιδες? επειδη δηλαδης ειμαι λιγο νευρικη και εχω τσαντιλες που και που και τριβω και κανα τσουρεκι στη μουρη καποιου αν τα παρω και επειδη καμμια φορα ξυπναω αναποδα και δε θελω να δω ανθρωπο και φωναζω και ειμαι σπαστικια και μιλαω πολυ και γεμιζω τα mail του κοσμακη με σαχλαμαρες και τους αναγκαζω να διαβαζουν ασυναρτησιες και επειδη νικαω παντα εγω στο ταβλι και ειμαι ψιλομυτα και ανορθογραφη και επειδη δεν εχω καλη μνημη να θυμηθω κι αλλα και επειδη νυσταζω τωρα να σκεφτω και επειδη ξεχασα τι ηθελα να πω και επειδη δεν βαζω τελειες και επειδη βαζω πολλα και και επειδη και επειδη σιγουρα κανεις δε βγαζει πια νοημα τι γραφω τοση ωρα και επειδη μαλλον ειμαι λιγο γεια σου και επειδη μαλλον γιαυτο δεν εχω φιλους.................ναι............εεεεεεεε.................παιζακι θες να γινουμε φιλοι? παιζακι? να δεις που το τρομαξα αυτο το παιζακι και δε θα μου ξαναμιλησει ποτε...για σενα λεω καλε, μη κανεις τη παπια.
γεια θου!"

• Μαντεψε ποιος....

"..........ναι βρε που το καταλαβες? εγω η φιλη σου η Εφη Θωδη ειμαι παλι!
τι κανει η μανιοκαταθλιψη σου? αυξανεται? σιγουρα με τετοια μηνυματα που σου στελνω σιγα μη τη βγαλεις καθαρη...αγκαζε με εμενα το Εφακι σε κοβω, να κανουμε τις βολτες μας στην αυλη του τρελαδικου, να καταπινουμε χαρουμενοι τα χαπακια μας, εγω να σε ρωταω τον καιρο κι εσυ να μου απαντας 8 και τεταρτο, να γνωριζουμε καινουριο κοσμο και να αναλυουμε τις πολιτικες εξελιξεις με τον φιλο μας τον Μεγα Ναπολεοντα απο τη διπλανη πτερυγα...αχχχ αυτη ειναι ζωη, τι τα θες......
αντε σ'αφηνω τωρα γιατι αρχιζει η γιουροβιζιον και πολυ συμπαθω το δικο μας παιδι το sakis γιατι φοραει κι αυτο ασπρα και μου θυμιζει αυτους τους πολυ καλους ανθρωπους που ερχονται καθε βραδυ και με δενουν στο κρεβατι μου και μου δινουν κατι ωραια χαπακια και μετα τα βλεπω εγω ολα πολυχρωμα και ειναι πολυ ωραια και ειναι η γη μια ζωγραφια και ολος ο κοσμος μια αγκαλια και πετανε πεταλουδιτσες παντου...
τι ωραια τι καλα...!

.

Ποτε θα μαθεις επιτελους?

.


Η συνηθισμενη ιστορια...

Εχω κατι να κανω και πριν ξεκινησει καν εγω ηδη εχω διαγραψει στο μυαλο μου την πορεια που θα παρει, τις δυσκολιες που θα αντιμετωπισω, το αποτελεσμα που θα εχει, ακομα και τους διαλογους που υπαρχει πιθανοτητα να κανω με οποιονδηποτε εμπλεκεται, μεχρι και τσακωμους, νευρα ή οτιδηποτε αλλο που υπαρχει περιπτωση, ενδεχεται, μαλλον, μπορει, ισως και να συμβουν.

Και ως συνηθως, η πραγματικοτητα...καμμια απολυτως σχεση!

Και στο τελος παντα μου 'ρχεται να αυτοχαστουκιστω που κοντευε να πηξει ο εγκεφαλος μου απο τις χαζομαρες που μονη στουμπωνα στο κεφαλι μου. Και το καλυτερο ειναι οτι συνηθως αυτο που φοβαμαι καταληγει σε κατι καλο και εγω απλα το αναβαλλω...γιατι ειμαι ζωον.*

Τοσο ποϊντλες αγχος ομως ρε γαμωτο, δηλαδη, αληθεια ποσο μα ποσο πιο ηλιθιο μπορει να ειναι?!


* στοιχεια αυτοκριτικης και χαρακτηρισμοι που εμπεριεχονται στο παρον κειμενο ειναι παραγωγα της διαθεσης και ψυχικης καταστασεως της υπογραφουσας τη στιγμη που κατεγραφησαν, ειναι προσωρινα και μεταβαλλομενα και ως τετοια πρεπει να εκλαμβανονται απο τριτα ατομα. Απαγορευεται ρητως η χρησιμοποιηση τους ως αποδεικτικα στοιχεια λεκτικης επιθεσης και συκοφαντικης δυσφημισης προς το προσωπο μου στο μελλον. Ευχαριστω.

ημερομηνια 12/3/10 εν Αθηναις

Ο/Η υπογραφων/υπογραφουσα,

Lucretia Ε. Dentipalevo

Lucretia Ε. Dentipalevo

Προοδος εδω και τωρα!

.

Η προοδος επηλθε!

Ζουμε μεσα στην εξελιξη, στη βελτιωση, στο δρομο για κατι καλυτερο! Δεν ειναι κατι που απαιτω, ειναι κατι που ζω εδω και τωρα! Η προοδος εχει χτυπησει την πορτα μου και δε το πηρα χαμπαρι, εχει κατσικωθει κιολας στο σαλονι μου και μου ζηταει φοντανακι!

Μην εισαι πεζος, φυσικα δε μιλαω ειρωνικα για την πολιτικοκοινωνικοοικονομικοκουλτουροτεχνολογικη κατρακυλα που επικρατει στη χωρα. Παραειμαι τσαντισμενη με αυτο για να κανω κατι τετοιο τωρα και εξαλλου καθησα και εγραψα μια λεξη-σαρανταποδαρουσα, δε με λυπασαι να κατσω να την αναλυσω κιολας?

Εγω μιλαω για την προοδο που ζω καθε μερα και καποιοι ανθρωποι δουλεψαν για να μου τη προσφερουν. Με λυπη, ομως, διαπιστωνω οτι παραεχω γινει ξιπασμενη και τη θεωρω πλεον δεδομενη. Δε με πιανεις και πολυ στεναχωριεμαι. Κατσε να στο δωσω με απλα παραδειγματα να με καταλαβεις:

• π.χ. 1ον:

Ξυπναω το πρωι, σουρνομαι στο μπανιο, ριχνω νερακι στη μουριτσα να φυγουν οι τσιμπλιτσες, βουταω την οδοντοβουρτσα και ξεκιναω να βουρτσιζω δοντακια. Τα γνωστα και γνωριμα θα μου πεις. Κι ομως οχι θα σου πω εγω. Μεσα στη νυστα αντιλαμβανομαι μια τεραστια αλλαγη στην βαρετη πλην γνωριμη ρουτινα του πρωινου τελετουργικου...
Πού πηγε το χρτς χρτς?? Γιατι ακουω κρτ κρτ και οχι χρτς χρτς? Καλε με τί πλενω τα δοντια μου, με σπατουλα?
Με γουρλωμενα ματια κοιταζω το σουπερ κατασκευασμα με το οποιο ειχα αντικαταστησει την παλια χιλιοχρησιμοποιημενη οδοντοβουρτσα. Μιλαμε ειχε τα παντα πανω, κατι σαν λαστιχενια αλλα σκληρα πραματα με διχαλωτες ακρες, ινες πιο κοντες εδω πιο μακριες εκει, ντιζαϊνατο σχημα και τρια χρωματα. Tρελη καγκουριά λεμε κι εγω ουτε που εδωσα σημασια οταν την αγορασα. Πσσσ φαε τις μπουρμπουληθρες μου τωρα καταραμενη τερηδονα! Εχω ανεβει level εγω.
Γιατι αγαπητε δεν αντιλαμβανεσαι προοδο αν η οδοντοβουρτσα σου δεν κανει κρτ κρτ πλεον αντι για χρτς χρτς!

• π.Χ. 2ον:

Eχω μηνυμα στο κινητο. Και διαβαζω:

"oneplusone.gr: το Σαββατο 13/3, 10μμ σας προσκαλουμε στο ΟΡΘΙΟ SINGLES παρτυ μας στο lallabai. Εισοδος 60 ευρω (!), περιλαμβανεται parking και απεριοριστη καταναλωση σε LIGHT φαγητο. Απαραιτητη δηλωση συμμετοχης. Σας περιμενουμε!"

Ποσο μα ποσο μπροστα εχει παει η τεχνολογια? Εισαι μπακουρι? Σκαει ενα τετοιο μηνυμα και ψαξιμο τελος. Δεν εχεις παρα να δηλωσεις συμμετοχη και θα βρεις πολλους ορθιους single γκομενους για να διαλεξεις στο παρτυ του μαγαζιου με το τρεντυ ονομα (lullaby, syllabi, lualua, lallagay) και το λάιτ φαγητο (επιτηδες για να μη χοντρινεις και δε σε θελει κανενας). Και ολα αυτα μονο με 60 ευρακια, ψιιιιχουλα. Ετσι!
Μπακουριά-Γκομενος Μεσω SMS σημειωσατε 0-1 τελικο.

• μ.Χ. 3ον:

Ανοιγω την πορτα να φυγω. Στο χαλακι περιμενει ενας φακελος με την ενδειξη "προσωπικο" και το ονομα μου. Και διαβαζω:

"Αγαπητη κυρια Ταδε [εγω ειμαι αυτη],

Χωρις να το καταλαβουμε εφτασαν οι Αποκριες [εεε βασικα εφυγαν οι Αποκριες].
Και φετος νομιζουμε οτι τις εχουμε αναγκη πιο πολυ απο ποτε [πότε καλε τις ειχαμε αναγκη?].
Η Pizza ZWAN ομως [ναι, παιρνω ποσοστα για διαφημιση απο αλλους εγω], καλου κακου φροντισε δινοντας ειδικα σε εσας [ο γειτονας που δε συμπαθω δεν θα εχει, χα!] -50% εκπτωση για παραδοση στο σπιτι, ετσι ωστε να μη λειψει απο το γλεντι η αγαπημενη σας γευση [βγαινει πιτσα με γευση σοκολατα-μπανανα? γαμω!].
Να βαλουμε τις μασκες μας, να χαρουμε, να ξεφαντωσουμε και να πιστεψουμε οτι η κριση [πσσσ πιτσα+κοινωνικο μηνυμα μαζι] ειναι ενας μασκαρας παραφουσκωμενος [οχι, δεν ειναι διαφημιστικο κειμενο αυτο! ειναι λογοτεχνικο αριστουργημα! συγκλονιστικο!].
Καντε παρτυ μασκε στο σπιτι με τους φιλους σας και απολαυστε τη χαρα του κεφιου στη μιση τιμη [η χαρα του κεφιου τωρα σε προσφορα].

Υ.Γ. [σουπερ χρησιμο ομολογουμενως γιατι ακολουθει σημαντικη επισημανση] Δεν ξερουμε αν σας αρεσουν οι μεταμορφωσεις [γουατ?] αλλα οταν πληρωνετε με την προσφορα μας αισθανεστε σαν original 80's [καλε συ στα 80's ο πληθωρισμος ειχε φτασει στο 16,9%, πας καλα?]."

Extra δωρακι στο φακελο υπηρχε και το "αποκριατικο μαγνητακι φτιαγμενο ειδικα για σενα". Τωρα με το μαγνητακι κολημενο στο ψυγειο μου θα νιωθω οτι ειναι αποκριες ολο το χρονο. γιουπιιι!
Μιλαμε, ενιωσα ψυχικη αναταση. Τα παντα σχεδιασμενα ειδικα για μενα, με το ονοματεπωνυμο μου πανω, την ενδειξη "προσωπικο" στο φακελο, αλλα το κυριοτερο ολων ηταν η ατρανταχτη αποδειξη επιτελους της προοδου και του σκεπτικισμου σε ολους τους τομεις της καθημερινοτητας με αναβαθμισμενες υπηρεσιες, με κοινωνικα και πολιτικα μηνυματα ακομα και σε υποτυπωδη θεματα οπως η προσφορα μιας πιτσας στον πεινασμενο λαο. Τα θερμα μου συγχαρητηρια στον φιλτατο συντακτη, πιτσαδορο, λογοτεχνη και συναγωνιστη.

......................

Θα μπορουσα να ασχοληθω με απειρες αλλες αποδειξεις εξελιξης και αναπτυξης σε πραγματα και υπηρεσιες της καθημερινοτητας, οπως ειναι για παραδειγμα η κουβερτα snuggie με τα μανικια, το facebook, οι μασαζοκορσεδες, το ταψι τεπαν γιακι, ο προαστιακος, ο ασεπ και η γιογκα αναμεσα σε τοσα αλλα, ομως προτιμησα να παραθεσω μικρες προσφατες προσωπικες εμπειριες που με αφυπνισαν και μου προσεφεραν ακομα μια φορα ριγη συγκινησης για τον κοσμο που με περιβαλλει.

Τωρα ακομα και για τα πιο μικρα και ασημαντα πραματα ενα εχω να πω:

Επιτελους! Οπισθοδρομιση τελος. Εμπρος στο δρομο της αναπτυξης και της προοδου.

Για να δουμε επιτελους προκοπη σε αυτη τη χωρα!
.

Σαββατοβραδο και παλι μεσα...

.


...και καθολου δε με χαλαει!

Γιατι ηδη η μερα ειχε ως εξης:

Αφου σηκωθηκα το πρωι με το πασο μου, εκει γυρω στις 12 το μεσημερι πηρα το τουτου και ξεκινησα για κοντινο ταξιδακι εκτος Αθηνων. Χαλαρα, χωρις κινηση και με τον αγαπημενο μου καιρο για βολτα και οδηγηση. Ειναι αυτο οταν δεν κανει ουτε ζεστη ουτε κρυο και ο ουρανος ειναι ευχαριστα μουντος και συννεφιασμενος. Μμμ τι καλα!

Ηταν ηδη μεσημερι και ειπαμε να αραξουμε σε καποιο ταβερνακι ετσι για αλλαγη. Κατσαμε καπου κι εγω μες την καλη χαρα γιατι βρηκαμε ενα αρκετα αξιοπρεπες μερος. Ναι, παραδεχομαι οτι γενικα ειμαι προκατειλημενη και θεωρω τα περισσοτερα τετοια μαγαζια πολυ δηθεν. Οχι, αυτη τη φορα ηταν ωραια, τσακισα με ορεξη τη μπριζολαρα μου, τα κολοκυθακια και ολα τα συμπαραμαρτουντα, η τιμη ηταν μια χαρα και εσκασε και γλυκακι κερασμα στο τελος συνοδευομενο με τσιπουρο το οποιο βεβαια με ζαλισε λιγο, αλλα ηταν ευχαριστο, κατι σαν οιωνος οτι θα ακολουθουσε ομορφη μερα.

Ακολουθησε βολτουλα στη περιοχη, αν και γενικα δεν ειχε κατι σπουδαιο να δεις. Παρ'ολαυτα μου αρεσε, γιατι μετα απο τετοιο φαγητο μεχρι σκασμου ειχα ορεξη για περπατημα, ειχε ησυχια μιας και μεσημεριατικα ελαχιστος κοσμος γυρνουσε στους δρομους και ο καιρος παρεμενε ιδανικος για μια περιπλανηση στα περιξ. Η βολτα με αποζημιωσε με καποια μικρα στιγμιοτυπα, οπως το μαγαζι με την μαρκιζα απο φενιζολ που πουλαγε ρεταλια ή το αλλο που λεγοταν "Kits" και ειχε στη βιτρινα οντως κιτς χειροποιητες δημιουργιες που εμοιαζαν με εκεινα τα γλυπτα του Τim Βurton στον σκαθαροζουμη. Τι να πω. Τεχνη...μαλλον δεν ειναι για μενα.

Καταληξαμε σε μια πλατεια με μια μεγαλη εκκλησια και ακριβως απ'εξω επαιζαν μπαλα ενα τσουρμο πιτσιρικια. Ειχε γελιο και σκαλωσα να τα χαζευω. Κυριως τρεχανε πανω κατω ολα μαζι, αναμεσα τους ενα εντελως τζουνιορ σκατο, εμφανως μικροτερο σε ηλικια, ισα που ξεχωριζε μεσα στον πανικο, δε μιλαγε και απλα ετρεχε και σκονταφτε πανω στους αλλους, ενω καποιο απο τα μεγαλυτερα φωναζε καθε λιγο "ελευθερο ρε να χτυπησουμε ελευθερο", ενα απο αυτα προεβλεψα οτι ειναι το επερχομενο ταλεντο της περιοχης που θα το παρουν στην τοπικη ομαδα οταν μεγαλωσει αλλα τελικα με απογοητευσε γιατι στη κρισιμη στιγμη σκονταψε μονο του και τσακιστηκε και του κλεψανε τη μπαλα και βαλανε γκολ οι αλλοι, σε μια αλλη φαση παντως ενα μικρο εκανε κατι απιστευτες ντριπλες, τους προσπερασε ολους, σουταρε δυνατα αλλα η μπαλα πηγε στο δοκαρι (βασικα πηγε στον κορμο του δεντρου που ηταν το ενα δοκαρι γιατι το αλλο ηταν μια πετρα) και βγαζοντας μια κραυγη απογοητευσης επεσε τανασκελα επιτοπου απο το σοκ γιατι εχασε τη στιγμη δοξας που θα του προσεφερε αν εμπαινε ενα τετοιο γκολ μετα απο τοσα μαγικα που εκανε, ενα αλλο παιζακι φαινοταν σπορος αλλα εριχνε κατι απιστευτα μπινελικια, ενα ηταν χοντρουλι, με κοκκινα μαγουλα και στρογγυλα γυαλια και εβαλε ενα γαματο γκολ με αναποδη φαλτσαριστη κεφαλια και το πανηγυρησε εξαλλα, αλλα τα υπολοιπα παιδακια της ομαδας του αρχισαν να το κυνηγανε να το δειρουν γιατι ηταν αυτογκολ, ενω το ιδιο αυτο αγορακι σε ολη τη διαρκεια του αγωνα ετρωγε καρπαζιες απο πισω απο τον τερματοφυλακα ο οποιος φαινοταν πολυ ζωηρο παιδακι, φωναζε και σχολιαζε τα παντα, ηταν πιο ψηλο απο τα αλλα, τροφαντο, με λιγο πιο μακρυ μαλλακι και φαινοταν να ειναι ο νταης των υπολοιπων μεχρι που τελικα διαπιστωσα οτι ηταν κοριτσι και το λεγανε Δημητρα! Η μπαλα πηγαινε πανω κατω, φωνες και πανικος μεχρι που ηρθε ο παπας της εκκλησιας να τα μαζεψει, μαλλον ηταν κατηχητικο ή κατι αλλο περιεργο αφου τα παιδακια μπηκαν ολα μεσα στην εκκλησια κρατωντας το ιδιο βιβλιο, ενω ενα απο αυτα, μετα απο τις διαμαρτυριες που δε τα αφησε να παιξουν κι αλλο εκανε την επισημανση οτι ο παπας ηταν σαν τον Νικοπολιδη και τον φωναξε γελωντας πατερ Νικοδημιδη. Μετα απο αυτο, ο πανικος εξαφανιστηκε επιτοπου, η πλατεια ησυχασε αποτομα και η διαφορα ηταν τοσο αισθητη οσο θα ηταν αν κατεβαζες ξαφνικα τον γενικο σε συναυλια των Burzum!

Ο αγωνας εληξε ακριβως την ωρα που ο οργανισμος μου αρχισε να απαιτει καφεϊνη και ετσι ανηφορισαμε προς αναζητηση αξιοπρεπους (=οχι κραγμενα τρεντυ) μερους για να λιωσουμε. Η διαισθηση μου με επαληθευσε και βρηκα ροκ σταϊλ καφετερια χωμενη σε κωλοστενο αλλα, τι γκαντεμια, ηταν κλειστη. Γαμωτο, δεν πειραζει ομως, μου αρκει που επιβεβαιωθηκε και παλι το ταλεντο μου να ανακαλυπτω ενα ροκαδικο ακομα και αν βρεθω στην πιο ακυρη περιοχη της ελλαδας. Τελικα βρηκαμε ενα αρκετα νορμαλ μερος και αραξαμε για καμποση ωρα με το φραπεδακι, την εφημεριδα και τα περιοδικα μας. Ωραια πραματα! Ειχε και το γελιο της η φαση οταν καποια στιγμη εσκασε μυτη ενας απο αυτους που πουλανε φτηνα αντιγραμμενα dvd και το παιδι στο μπαρ του ειπε αστειευομενος οτι δε θελει να παρει κατι εκτος αν ειχε την τσοντα της Τζουλιας (το θεμα-φετιχ των ημερων, ολοι γι'αυτο μιλανε και ολοι το εχουν δει εκτος απο μενα...εεε ακομα!?!). Ο τυπος αποδειχτηκε οτι την ειχε, ολοι γελασαμε και ο μπαρμαν αναγκαστηκε να του δωσει 5 ευρω και να την παρει. Sweeeet!

Μια χαρα το απογευματακι μας, επομενος σταθμος για μπιλιαρδο! Εκει η παρεα μεγαλωσε, γνωρισα δυο παιδια που αποδειχτηκαν πολυ γαματα ατομα, ο ενας μου εμαθε επιτελους και τα βασικα του μπιλιαρδου και πλεον απο πανασχετη ειμαι απλα ασχετη, ο αλλος ηταν μεν μικροκαμωμενος και αδυνατος αλλα ειχε πολυ γελιο και θυμιζε και λιγο το στυλακι του Χατζηχρηστου στον "μπακαλογατο". Περασαμε γαματα, γελαγαμε ολη την ωρα και οταν ειχε πια νυχτωσει καταληξαμε να τσακιζουμε σουβλακια, λιγο πριν παρω και παλι το δρομο της επιστροφης.

Αυτο ηταν λοιπον το σημερινο ημερολογιο καταστρωματος καπετανιε.

Και που κολαει ο τιτλος, αφου ολη μερα ημουν εξω θα μου πεις. Σωστη παρατηρηση, ευγε νεε μου. Συνεχιζω λοιπον, μιας και πηρα φορα, και εξηγουμαι.

Τελικα στο σπιτι εφτασα αρκετα νωρις, γυρω στις 10 το βραδυ, λιγακι κουρασμενη αλλα με εναν ευχαριστο τροπο. Ο απολογισμος: Η μερα ηταν ομορφη, εγω νιωθω γεματη και τωρα δε θελω τιποτα αλλο.
Τοτε ακριβως ηταν που θυμηθηκα οτι ειναι σαββατοβραδο και τετοια ωρα οι περισσοτεροι ετοιμαζονται να βγουν.

Γενικα βλεπω γυρω μου οτι για καποιους ειναι αδιανοητο να ειναι σαββατο βραδυ και να μην βγεις εξω, να μην πας για ποτο σε κλαμπ ή αλλου, οι γυναικες περιμενουν πως και πως να φορεσουν το καινουριο δεκαποντο και να κυκλοφορησουν στο γκαζι ή στου ψυρρη που θα ειναι ολοι. Μαλιστα παλιοτερα, οταν ειχα πει σε μια γνωστη οτι δεν ειχα σκοπο να κανω τιποτα ιδιαιτερο ενα σαββατο βραδυ γιατι βαριομουν και οτι ειχα σκοπο να αραξω μεσα και να δω ταινια της φανηκε τοσο εξωφρενικο, με ειπε ξενερωτη, πηρε το τσαντακι της και την εκανε για τον μαζοχιστικα ακαταμαχητο πανικο της παραλιακης. Γουαη καλε? Μι αλιεν επειδη μι οχι μπουζουκοβιο??

Αχ τι να πω, αυτα τα σαββατοβραδα ειναι γενικα περιεργη φαση. Μα κι εγω, μια ζωη με τις ορεξεις μου.
Ειναι φορες που βγαινω σαββατο με φιλους, με καποιους κιολας δεν εχουμε την ευκαιρια να βρεθουμε μεσοβδομαδα λογω της δουλειας του καθενος, και περναω μια χαρα, αρκετες φορες πηγαινω σε μεταλλαδικα μεχρι το πρωι της κυριακης, μεθαμε κιολας και πεφτει γελιο ή αλλες φορες βγαινω ετσι για την πλακα οπου να'ναι επειδη απλα ειχα την ορεξη και το κεφι να βγω. Γενικα ειναι ευκαιρια μιας και δεν εχεις πρωινο ξυπνημα την επομενη, ομως ντε και καλα να βγω σαββατο επειδη πρεπει,βρε αδερφε, δε μου καθεται καλα. Γιατι αλλες τοσες ηταν και οι φορες που απλα εμεινα σπιτακι μου, μες τη σπαριλα μονη ή με παρεα και περασα εξισου γαματα.

Μετα απο τοσο γεματη μερα παντως, το μονο που δε μπορω να πω ειναι οτι στεναχωριεμαι που "θυσιαζω" τη βραδινη σαββατιατικη εξοδο. Το επομενο σαββατο μπορει να αναπληρωσω το κενο. Μπορει και οχι. Τωρα, χουζουρι στο σπιτακι, αναποληση της σημερινης ημερας και ο,τι αλλο μου ρθει χαααλαααρααα.

Σαββατοβραδο λοιπον...παλι μεσα θα τη βγαλω κι αποψε. ΓΑΜΩ! χεχε

.

Οι δικες μας στιγμες

.


Καποτε μου εστειλες μηνυμα 3:30 το πρωι οτι εισαι στο δρομο για το αεροδρομιο. Εκλεισες εισιτηρια πριν μια ωρα, εισαι παλαβος και σου ειχε λειψει τοσο πολυ αυτο.

Αλλη φορα γυρναγαμε στους δρομους και οταν καθησαμε στην ιρλανδικη παμπ ολο πιναμε και γελαγαμε, πιναμε και μιλαγαμε, πιναμε και εκλαψα.

Με καποιον εχω περασει τις πιο ομορφες και τις πιο ασχημες στιγμες της ζωης μου, απλα μενοντας ο ενας στο πλάι του αλλου κι ας τον εχω αδικησει του χρωσταω πολλα.

Καποιος δειλα με πλησιαζει φανερωνοντας μου σκεψεις που μεχρι τωρα δεν μοιραζοταν με κανεναν, κι ας μιλαμε κι ας γελαμε κι ας ειμαστε τοσο καιρο μαζι.

Μια κοπελα φαινεται να ζει την πιο αξιοζηλευτη ζωη, την συνανταω σπανια, περνανε καποια λεπτα που μιλαμε τυπικα, σχεδον αβολα μα τελικα παντα μου ανοιγει την καρδια της... μετα απο λιγο μου μιλαει ανοιχτα για ολα οσα τη βασανιζουν και ξερουμε και οι δυο οτι ειναι σπανιο και ειλικρινες.

Αμετρητες ειναι οι φορες που μοιραστηκαμε ονειρα, ετσι δεν ειναι?

Ρε συ αυτες οι στιγμες για μενα ειναι μοναδικες.

Γιατι σκεψου...

Περναμε τοσες ωρες με τοσους ανθρωπους γυρω μας, επικοινωνουμε, συνεργαζομαστε, μιλαμε, γελαμε, μοιραζομαστε, ξοδευουμε μαζι τους το χρονο μας, καποιες φορες ευχαριστα, αλλες βαρετα και αλλες αδιαφορα, καποιους απο αυτους επιλεγουμε να τους ξαναδουμε ενω αλλους θελουμε να τους ξεχασουμε και αν τους συναντησουμε τυχαια στο δρομο προσποιουμαστε οτι δεν τους γνωριζουμε ή ανταλλασουμε μια τυπικη χαιρετουρα και ο καθενας συνεχιζει και παλι το δρομο του.

Παρατηρησε ολους αυτους γυρω σου. Εχεις προσεξει ποτε ποσο σημαντικο μας φαινεται το να δειχνουμε οτι τα καταφερνουμε ολα μονοι μας, οτι ειμαστε αυταρκεις, οτι χειριζομαστε ολομοναχοι και με ανεση καθε δυσκολια ακομα και αν μεσα μας εχουμε απεγνωσμενα αναγκη καποιον? Σκεψου ποσο ενοχοι νιωθουμε αν βρεθουμε σε στιγμη αδυναμιας και φανουμε αμηχανοι εστω και για ενα λεπτο.

Αλλα αληθεια...ολοι δεν κρυβουμε ενα σκελετο στη ντουλαπα μας?

Ποιος δεν εχει στιγμες αδυναμιας, στιγμες ανασφαλειας, στιγμες που θελει αλλα φοβαται να φανερωσει σκεψεις, ιδεες και ονειρα, στιγμες που νιωθει καλα αλλα ντρεπεται να το πει μηπως φανει αφελης, στιγμες που θελει απλα να σταματησει να νιωθει ευαλωτος και να απολαυσει πραγματικα την συντροφια αυτου που εχει διπλα του, στιγμες που θελει να νιωσει ζεστασια και ασφαλεια.

Γι'αυτο αγαπαω τοσο πολυ τις δικες μας στιγμες.

Ειναι τοσο σπανιο και πολυτιμο να μπορεις μπροστα σε καποιον να γκρεμιζεις που και που τον τοιχο που εχεις χτισει γυρω σου.
Αυτες οι στιγμες ειναι που σε δενουν μαζι του.
Ακομα κι αν ειναι σπανιες παραμενουν δυνατες.

Δεν ειναι μονο αυτα που θα πεις. Καθε φορα θα ειναι διαφορετικη η αιτια. Μπορει να ειναι μια μεγαλη χαρα ή μια μεγαλη λυπη. Δεν εχει σημασια.

Ειναι αυτη η στιγμη...που ξεγυμνωνεσαι, αλλα ταυτοχρονα νιωθεις ζεστασια.

Ναι λοιπον, να 'ρθεις να κανουμε μεταμεσονυχτιες βολτες με δυνατη μουσικη στο αμαξι και οπου μας βγαλει, να περπατησουμε μεσα στη νυχτα και να κανουμε τρελες ή να μεινουμε σπιτι, να βαλουμε αψεντι και να μιλαμε με τις ωρες κατω απο την κουβερτα μεχρι να ξημερωσει...

...γιατι ξερω οτι κι εσυ αγαπας οσο κι εγω τις μικρες μας στιγμες.

.