Σαββατοβραδο και παλι μεσα...

.


...και καθολου δε με χαλαει!

Γιατι ηδη η μερα ειχε ως εξης:

Αφου σηκωθηκα το πρωι με το πασο μου, εκει γυρω στις 12 το μεσημερι πηρα το τουτου και ξεκινησα για κοντινο ταξιδακι εκτος Αθηνων. Χαλαρα, χωρις κινηση και με τον αγαπημενο μου καιρο για βολτα και οδηγηση. Ειναι αυτο οταν δεν κανει ουτε ζεστη ουτε κρυο και ο ουρανος ειναι ευχαριστα μουντος και συννεφιασμενος. Μμμ τι καλα!

Ηταν ηδη μεσημερι και ειπαμε να αραξουμε σε καποιο ταβερνακι ετσι για αλλαγη. Κατσαμε καπου κι εγω μες την καλη χαρα γιατι βρηκαμε ενα αρκετα αξιοπρεπες μερος. Ναι, παραδεχομαι οτι γενικα ειμαι προκατειλημενη και θεωρω τα περισσοτερα τετοια μαγαζια πολυ δηθεν. Οχι, αυτη τη φορα ηταν ωραια, τσακισα με ορεξη τη μπριζολαρα μου, τα κολοκυθακια και ολα τα συμπαραμαρτουντα, η τιμη ηταν μια χαρα και εσκασε και γλυκακι κερασμα στο τελος συνοδευομενο με τσιπουρο το οποιο βεβαια με ζαλισε λιγο, αλλα ηταν ευχαριστο, κατι σαν οιωνος οτι θα ακολουθουσε ομορφη μερα.

Ακολουθησε βολτουλα στη περιοχη, αν και γενικα δεν ειχε κατι σπουδαιο να δεις. Παρ'ολαυτα μου αρεσε, γιατι μετα απο τετοιο φαγητο μεχρι σκασμου ειχα ορεξη για περπατημα, ειχε ησυχια μιας και μεσημεριατικα ελαχιστος κοσμος γυρνουσε στους δρομους και ο καιρος παρεμενε ιδανικος για μια περιπλανηση στα περιξ. Η βολτα με αποζημιωσε με καποια μικρα στιγμιοτυπα, οπως το μαγαζι με την μαρκιζα απο φενιζολ που πουλαγε ρεταλια ή το αλλο που λεγοταν "Kits" και ειχε στη βιτρινα οντως κιτς χειροποιητες δημιουργιες που εμοιαζαν με εκεινα τα γλυπτα του Τim Βurton στον σκαθαροζουμη. Τι να πω. Τεχνη...μαλλον δεν ειναι για μενα.

Καταληξαμε σε μια πλατεια με μια μεγαλη εκκλησια και ακριβως απ'εξω επαιζαν μπαλα ενα τσουρμο πιτσιρικια. Ειχε γελιο και σκαλωσα να τα χαζευω. Κυριως τρεχανε πανω κατω ολα μαζι, αναμεσα τους ενα εντελως τζουνιορ σκατο, εμφανως μικροτερο σε ηλικια, ισα που ξεχωριζε μεσα στον πανικο, δε μιλαγε και απλα ετρεχε και σκονταφτε πανω στους αλλους, ενω καποιο απο τα μεγαλυτερα φωναζε καθε λιγο "ελευθερο ρε να χτυπησουμε ελευθερο", ενα απο αυτα προεβλεψα οτι ειναι το επερχομενο ταλεντο της περιοχης που θα το παρουν στην τοπικη ομαδα οταν μεγαλωσει αλλα τελικα με απογοητευσε γιατι στη κρισιμη στιγμη σκονταψε μονο του και τσακιστηκε και του κλεψανε τη μπαλα και βαλανε γκολ οι αλλοι, σε μια αλλη φαση παντως ενα μικρο εκανε κατι απιστευτες ντριπλες, τους προσπερασε ολους, σουταρε δυνατα αλλα η μπαλα πηγε στο δοκαρι (βασικα πηγε στον κορμο του δεντρου που ηταν το ενα δοκαρι γιατι το αλλο ηταν μια πετρα) και βγαζοντας μια κραυγη απογοητευσης επεσε τανασκελα επιτοπου απο το σοκ γιατι εχασε τη στιγμη δοξας που θα του προσεφερε αν εμπαινε ενα τετοιο γκολ μετα απο τοσα μαγικα που εκανε, ενα αλλο παιζακι φαινοταν σπορος αλλα εριχνε κατι απιστευτα μπινελικια, ενα ηταν χοντρουλι, με κοκκινα μαγουλα και στρογγυλα γυαλια και εβαλε ενα γαματο γκολ με αναποδη φαλτσαριστη κεφαλια και το πανηγυρησε εξαλλα, αλλα τα υπολοιπα παιδακια της ομαδας του αρχισαν να το κυνηγανε να το δειρουν γιατι ηταν αυτογκολ, ενω το ιδιο αυτο αγορακι σε ολη τη διαρκεια του αγωνα ετρωγε καρπαζιες απο πισω απο τον τερματοφυλακα ο οποιος φαινοταν πολυ ζωηρο παιδακι, φωναζε και σχολιαζε τα παντα, ηταν πιο ψηλο απο τα αλλα, τροφαντο, με λιγο πιο μακρυ μαλλακι και φαινοταν να ειναι ο νταης των υπολοιπων μεχρι που τελικα διαπιστωσα οτι ηταν κοριτσι και το λεγανε Δημητρα! Η μπαλα πηγαινε πανω κατω, φωνες και πανικος μεχρι που ηρθε ο παπας της εκκλησιας να τα μαζεψει, μαλλον ηταν κατηχητικο ή κατι αλλο περιεργο αφου τα παιδακια μπηκαν ολα μεσα στην εκκλησια κρατωντας το ιδιο βιβλιο, ενω ενα απο αυτα, μετα απο τις διαμαρτυριες που δε τα αφησε να παιξουν κι αλλο εκανε την επισημανση οτι ο παπας ηταν σαν τον Νικοπολιδη και τον φωναξε γελωντας πατερ Νικοδημιδη. Μετα απο αυτο, ο πανικος εξαφανιστηκε επιτοπου, η πλατεια ησυχασε αποτομα και η διαφορα ηταν τοσο αισθητη οσο θα ηταν αν κατεβαζες ξαφνικα τον γενικο σε συναυλια των Burzum!

Ο αγωνας εληξε ακριβως την ωρα που ο οργανισμος μου αρχισε να απαιτει καφεϊνη και ετσι ανηφορισαμε προς αναζητηση αξιοπρεπους (=οχι κραγμενα τρεντυ) μερους για να λιωσουμε. Η διαισθηση μου με επαληθευσε και βρηκα ροκ σταϊλ καφετερια χωμενη σε κωλοστενο αλλα, τι γκαντεμια, ηταν κλειστη. Γαμωτο, δεν πειραζει ομως, μου αρκει που επιβεβαιωθηκε και παλι το ταλεντο μου να ανακαλυπτω ενα ροκαδικο ακομα και αν βρεθω στην πιο ακυρη περιοχη της ελλαδας. Τελικα βρηκαμε ενα αρκετα νορμαλ μερος και αραξαμε για καμποση ωρα με το φραπεδακι, την εφημεριδα και τα περιοδικα μας. Ωραια πραματα! Ειχε και το γελιο της η φαση οταν καποια στιγμη εσκασε μυτη ενας απο αυτους που πουλανε φτηνα αντιγραμμενα dvd και το παιδι στο μπαρ του ειπε αστειευομενος οτι δε θελει να παρει κατι εκτος αν ειχε την τσοντα της Τζουλιας (το θεμα-φετιχ των ημερων, ολοι γι'αυτο μιλανε και ολοι το εχουν δει εκτος απο μενα...εεε ακομα!?!). Ο τυπος αποδειχτηκε οτι την ειχε, ολοι γελασαμε και ο μπαρμαν αναγκαστηκε να του δωσει 5 ευρω και να την παρει. Sweeeet!

Μια χαρα το απογευματακι μας, επομενος σταθμος για μπιλιαρδο! Εκει η παρεα μεγαλωσε, γνωρισα δυο παιδια που αποδειχτηκαν πολυ γαματα ατομα, ο ενας μου εμαθε επιτελους και τα βασικα του μπιλιαρδου και πλεον απο πανασχετη ειμαι απλα ασχετη, ο αλλος ηταν μεν μικροκαμωμενος και αδυνατος αλλα ειχε πολυ γελιο και θυμιζε και λιγο το στυλακι του Χατζηχρηστου στον "μπακαλογατο". Περασαμε γαματα, γελαγαμε ολη την ωρα και οταν ειχε πια νυχτωσει καταληξαμε να τσακιζουμε σουβλακια, λιγο πριν παρω και παλι το δρομο της επιστροφης.

Αυτο ηταν λοιπον το σημερινο ημερολογιο καταστρωματος καπετανιε.

Και που κολαει ο τιτλος, αφου ολη μερα ημουν εξω θα μου πεις. Σωστη παρατηρηση, ευγε νεε μου. Συνεχιζω λοιπον, μιας και πηρα φορα, και εξηγουμαι.

Τελικα στο σπιτι εφτασα αρκετα νωρις, γυρω στις 10 το βραδυ, λιγακι κουρασμενη αλλα με εναν ευχαριστο τροπο. Ο απολογισμος: Η μερα ηταν ομορφη, εγω νιωθω γεματη και τωρα δε θελω τιποτα αλλο.
Τοτε ακριβως ηταν που θυμηθηκα οτι ειναι σαββατοβραδο και τετοια ωρα οι περισσοτεροι ετοιμαζονται να βγουν.

Γενικα βλεπω γυρω μου οτι για καποιους ειναι αδιανοητο να ειναι σαββατο βραδυ και να μην βγεις εξω, να μην πας για ποτο σε κλαμπ ή αλλου, οι γυναικες περιμενουν πως και πως να φορεσουν το καινουριο δεκαποντο και να κυκλοφορησουν στο γκαζι ή στου ψυρρη που θα ειναι ολοι. Μαλιστα παλιοτερα, οταν ειχα πει σε μια γνωστη οτι δεν ειχα σκοπο να κανω τιποτα ιδιαιτερο ενα σαββατο βραδυ γιατι βαριομουν και οτι ειχα σκοπο να αραξω μεσα και να δω ταινια της φανηκε τοσο εξωφρενικο, με ειπε ξενερωτη, πηρε το τσαντακι της και την εκανε για τον μαζοχιστικα ακαταμαχητο πανικο της παραλιακης. Γουαη καλε? Μι αλιεν επειδη μι οχι μπουζουκοβιο??

Αχ τι να πω, αυτα τα σαββατοβραδα ειναι γενικα περιεργη φαση. Μα κι εγω, μια ζωη με τις ορεξεις μου.
Ειναι φορες που βγαινω σαββατο με φιλους, με καποιους κιολας δεν εχουμε την ευκαιρια να βρεθουμε μεσοβδομαδα λογω της δουλειας του καθενος, και περναω μια χαρα, αρκετες φορες πηγαινω σε μεταλλαδικα μεχρι το πρωι της κυριακης, μεθαμε κιολας και πεφτει γελιο ή αλλες φορες βγαινω ετσι για την πλακα οπου να'ναι επειδη απλα ειχα την ορεξη και το κεφι να βγω. Γενικα ειναι ευκαιρια μιας και δεν εχεις πρωινο ξυπνημα την επομενη, ομως ντε και καλα να βγω σαββατο επειδη πρεπει,βρε αδερφε, δε μου καθεται καλα. Γιατι αλλες τοσες ηταν και οι φορες που απλα εμεινα σπιτακι μου, μες τη σπαριλα μονη ή με παρεα και περασα εξισου γαματα.

Μετα απο τοσο γεματη μερα παντως, το μονο που δε μπορω να πω ειναι οτι στεναχωριεμαι που "θυσιαζω" τη βραδινη σαββατιατικη εξοδο. Το επομενο σαββατο μπορει να αναπληρωσω το κενο. Μπορει και οχι. Τωρα, χουζουρι στο σπιτακι, αναποληση της σημερινης ημερας και ο,τι αλλο μου ρθει χαααλαααρααα.

Σαββατοβραδο λοιπον...παλι μεσα θα τη βγαλω κι αποψε. ΓΑΜΩ! χεχε

.