Great Gigs In My Mind

Οσοι με ξερουν γνωριζουν οτι μου αρεσουν οι συναυλιες.
Οσοι με ξερουν καλα γνωριζουν οτι τρελαινομαι, γουσταρω τρελα, πεταω τη σκουφια μου για συναυλιες.

Ειτε προκειται για το αγαπημενο μου συγκροτημα ειτε για καποιο αλλο γνωστο ή αγνωστο, η προοπτικη του να παραβρεθω σε ενα live με εξιταρει πολυ περισσοτερο απο το να παω καπου για ποτο, σινεμα, κλαμπινγκ, μπαντζι τζαμπινγκ ή δε ξερω και γω τι αλλο.

Ειναι που προσφερεται και το ειδος μουσικης που ακουω για τετοιες φασεις βεβαια.


Παντα, ακομα και μετα απο τοσο καιρο, εχει ενδιαφερον η αντιδραση ατομων που με ξερουν (αλλα δε συμμεριζονται το γαματο γουστο μου στη μουσικη) οταν τους λεω οτι επενδυω τα ωραια μου λεφτακια σε ενα event οπου σχεδον στανταρ θα πατικωθω, θα κοπανησω, θα κοπανηθω, θα φαω στη μουρη τα μαλλια του μπροστινου ιδρωμενου μπιχλα και τις κουτουλιες του πισω πωρωμενου καφρου...και ειλικρινα, ακομα απορω γιατι δε με καταλαβαινουν!?


Να σου πω την αληθεια δε το ψαχνω και ιδιαιτερα, απλα μου αρεσει η φαση και περναω καλα. Αυτο.

Ακομα μου εχει μεινει μια γλυκια αναμνηση απο την πρωτη μου φορα, που ημουν μικρη και αβγαλτη και θυμαμαι την ανυπομονησια μου και τις πρωτες σκεψεις "καλε τι γινεται εδω, γιατι σπρωχνουν, γιατι δε βλεπω καλα, μη βαρατε καλεεεε!" (παντα για την πρωτη συναυλιακη εμπειρια μιλαω, μη παρεξηγηθουμε κιολας ε!)


Και απο τοτε, ολα πηραν το δρομο τους. Ολο και σε καποιο live χωνομουν με την πρωτη κιολας ευκαιρια. Ναι, απο μικρο κι αβγαλτο καταντησα μια συναυλιακη slut! χεχ!


Θυμαμαι με το που ανακοινωναν μια συναυλια που με ενδιεφερε, ξεκιναγα τις οικονομιες, μαζευα λεφτα απο γονεις, γιορτες, γενεθλια, καλαντα και επισκεψεις σε παππουδες και λοιπους συγγενεις που ειχα μηνες να δω μπας και πεσει το χαρτζιλικι. Αργοτερα εμαθα βεβαια για τις απατεωνιες, τα λαδωματα και τις διαπραγματευσεις με τον σεκιουριτα, το σκαρφαλωμα βραχων και το κοψιμο φραχτων, αλλα τοτε ειπαμε ημανε αθωο εγω. Και ακομα ειμαι...λιγο.


Ετσι λοιπον, βρεθηκα να περναω καμποσες συναυλιακες βραδιες στο Ροδον, μια φορα ξερασα στο Ροδον, μετα εκλεισε το Ροδον, τα καλοκαιρια γυριζαμε σε διαφορες περιοχες της Αθηνας για το rockwave πριν καταληξει στο χωραφι, χωθηκαμε σε αποθηκες και ολυμπιακα ακινητα με σκατα ηχο, σε τρυπες κλαμπακια που ηταν sold out, ο ενας πανω στον αλλο, με καλο ή κακο εξαερισμο, παρακολουθησα μεγαλα ονοματα, θρυλους της μουσικης, συγκροτηματα μικρα και αγνωστα, μετρια αλλα αξιοπρεπη, μεγαλα αλλα υπερεκτιμημενα, εχω παει με παρεα, εχω παει μονη μου, εχω γνωρισει κοσμο, εχω τσαντιστει με κοσμο, εχω γνωρισει γκομενο, εχω χωρισει γκομενο (τον ιδιο), εχω μεθυσει και εχω κωλοχαρει γενικοτερα.


Και εκει που λεω οτι τα εχω δει ολα και ειμαστε μια χαρα, αρχισαν τα ταξιδια στο εξωτερικο.
Και μενω μαλακας.


(ακολουθει πληροφορια απο τα παρασκηνια πριν τη δημοσιευση του παροντος κειμενου)
Λοιπον ειλικρινα, μολις τωρα, εκανα εντιτινγκ/αυτοπεριορισμο στο ποστ που γραφω. Με το που ανεφερα τις συναυλιες του εξωτερικου η αυτοματη αντιδραση μου ηταν να γκρινιαξω και να συγκρινω τις γαμημενες διαφορες στις συνθηκες εδω και εξω και βγηκε ενα κατεβατο που ειπα να μη το συνεχισω γιατι θα ξημερωσω. Ε μα δεν ειναι και δυσκολο αν εχεις ζησει τοσο αντιδιαμετρικες καταστασεις για το ιδιο στην ουσια γεγονος. Anyway, τελικα αποφασισα να το σβησω και με ενα δυο ακομα εξτρα σχετικα περιστατικα που με απασχολουν, να το ενταξω σε ξεχωριστο, μελλοντικο ποστ. Το αφηνω λοιπον προς το παρον να σιγοψηνεται...(και συνεχιζω απο κει που το αφησα)


Που λες,
ο,τι και να πω για τη συναυλιακη εμπειρια στα εξωτερικα ειναι λιγο.
Δε νομιζω οτι τετοιες εμπειριες μπορουν καν να περιγραφουν και να γινουν αντιληπτες απο καποιον αν δεν τις εχει ζησει απο μονος του.

Ηταν λες και εκανα ενα ρισετ σε ο,τι ηξερα μεχρι τωρα. Τα συναυλιακα μου δεδομενα καταρριφθηκαν, ξαφνικα ανεβηκα level και μπορω να πω οτι το καταφχαριστηθηκα!


Δεν εχω παει και σε παρα πολλες, η πρωτη ηταν μια συναυλια μικρου συγκροτηματος σε club στο Αμστερνταμ, μετα σε ενα ακυρο φεστιβαλ στα διασημα για τις ιστοριες μαγισσων βουνα Ηarz της κεντρικης Γερμανιας και τελος στο μεγαλυτερο και μακραν πιο οργανωμενο φεστιβαλ που εχω βρεθει ποτε, παλι στη Γερμανια, στο Wacken...ε χεμμ δυο φορες!


Και ολα ξεκινησαν, ξαφνικα, ενα χειμωνιατικο απογευμα, εκει που αραζαμε και μιλαγαμε γενικα για συναυλιες στο εξωτερικο, απο μια ιδεα που ερηξε καποιος:
"Ε και δεν παμε?" Αυτο μονο. Ετσι απλα. Και πηγαμε.


Φυσικα θελει προετοιμασια, φυσικα τα εισιτηρια και τα δωματια που θα μεναμε τις υπολοιπες μερες εκτος του καμπινγκ τα κανονισαμε και τα κλεισαμε μηνες πριν και χρειαστηκε αρκετο ψαξιμο μεχρι να τα οργανωσουμε ολα και να μαζεψουμε και τα χρηματα που απαιτουνταν...αλλα η αποφαση χρειαστηκε μονο μερικα λεπτα που περιελαμβαναν την επεξεργασια της προτασης και την επακολουθη απαντηση: "Δεν κανεις πλακα ε? Οχι? Ε παμε!"

Ειλικρινα, αν το καλοσκεφτεις, δε χρειαζεται και τιποτα περισσοτερο.


Και τι να πρωτοθυμηθω?

Την εντυπωση που μου εκανε η πολυ καλη οργανωση, τα ατελειωτα συγκροτηματα, το τεραστιο πληθος κοσμου απο διαφορες χωρες, τις γνωριμιες, τα γελια, τις ασυστολες μπυροποσιες με ασχετους, τις καμμενιες μας,



το πιο γαματο και τρελο camping που εχω βιωσει εβερ, τους ντοπιους που μας αγκαλιασαν,



την αισθηση οτι οσες χιλιαδες κοσμου κι αν μαζευονταν ολα ηταν υπο ελεγχο, το οτι αμεσως ερχοταν ιατρικη βοηθεια οταν καποιος βρισκοταν σε καποιο χαντακι στην ακρη του δρομου λιωμα απο το ποτο και αγκαλια με τα χορτα,


το οτι παντου εβρισκες καποιον αν χρειαζοσουν οτιδηποτε, αν χαθηκες, αν εχασες κατι, αν θες απλα να μαθεις πού ειναι το σουπερμαρκετ του χωριου γιατι εκει εχει πιο φτηνες μπυρες και γενικα την ασφαλεια οτι και στραβη να κατσει θα καταφερεις να συνεννοηθεις με καποιον υπευθυνο


ή την αξεπεραστη/ανυπερβλητη/απιστευτη/ακατανικητη ικανοποιηση οτι ρε γαμωτο να μια φορα που δεν νιωθω μαλακας απο αυτους που το εχουν κανει συστημα να με πηδανε γιατι μπορουν κι εγω να λεω και ευχαριστω (you know who you are god damn it!!!)



Κοιταζω τις φωτογραφιες (αυτες που εβαλα εδω ειναι μονο ενα απειροελαχιστο δειγμα) και στο μυαλο μου αυτοματως γινεται κατακλυσμος απο εικονες και συναισθηματα.

Ωραια πραματα. Και γαμωτο δε τα χορταινω! Θελω παλι...


Till next time, Keep On Rockin'... γιατι ετσι!!

--------------------------------------------------------------------------------------------

R.I.P. μεγαλε Ronnie.

Η αυλαια πλεον ανοιξε for The Great Gig In The Sky.