Mικροι Μονολογοι

* Στοχοι

Τουτες τις γιορτινες μερες θελω να μη χασω αλλο το χρονο μου.
Για το νεο χρονο θα βαλω στοχο να βαζω νεους στοχους.
Ηow κλισέ θα μου πεις...Ναι ε?
Πολλοι το λενε, πόσοι το κανουν?
Και τί σημαινει χανω το χρονο μου?
Παντα κατι κανουμε. Ακομα και οταν κοιταζουμε με τις ωρες το ταβανι, κατι κανουμε: Κοιταζουμε με τις ωρες το ταβανι.
Το θεμα ειναι τί κερδιζουμε.
Βασικα εμενα προσωπικα το ταβανι με χαλαρωνει. Ειναι ενα κερδος και αυτο.


*Μαθηματικες ακολουθιες και σημεια κορυφης

Στα μαθηματικα η ακολουθια 1/n → 0. Η ακολουθια n → ^∞, ενω η (-1)ⁿ εχει υπακολουθιες που η μια τεινει στο 1 και η αλλη στο -1.
Απλα. ξεκαθαρα. Το ξερεις απο πριν.
Μπορεις αν ξερεις εναν ορο της ακολουθιας να βρεις επαγωγικα πώς θα συμπεριφερθει ο επομενος.

Σε μια ακολουθια γεγονοτων ομως, γνωριζοντας ενα γεγονος δεν μπορεις παντα να προκαθορισεις το επομενο. Μπορεις να κανεις μια εκτιμηση μεν, αλλα στα παντα εμπεριεχεται το στατιστικο λαθος...κι εκει ακριβως φαινεται οτι την πατανε οι περισσοτεροι.

Στην μαθηματικη αναλυση μαθαινεις οτι σε μια ακολουθια (α_n) το α_m ειναι σημειο κορυφης αν α_n < α_m για καθε n>m.

Σε μια ακολουθια γεγονοτων ξερεις πότε εισαι σε σημειο κορυφης. Γιατι κρινεις απο την ακριβως προηγουμενη κατασταση σου. Εχεις αυξουσα πορεια οταν βλεπεις οτι βελτιωνεσαι σε κατι.

Ομως ποιος ξερει απο πριν πότε θα τελειωσει αυτη η ανοδικη πορεια?

Γι'αυτο δεν πιστευω στα σημεια κορυφης στη ζωη εξω απο τα μαθηματικα.

Μονο εκ του αποτελεσματος θα δεις αν εκανες καλα που συνεχισες ή σταματησες να κανεις κατι οσο το εβλεπες να κορυφωνεται. Μονο τοτε.



* Μουσικη πισω απο τους τοιχους

Καποιες φορες περπατωντας στο δρομο ακουω απο καποιο σπιτι δυνατη μουσικη και για λιγο κοντοστεκομαι.
Ειναι μονος αυτος που ειναι μεσα, με παρεα, ειναι γεματος απο τη ζωη του, τί να νιωθει αραγε τωρα που ακουει το τραγουδι, ή μηπως δεν δινει σημασια γιατι κανει κατι αλλο, ξεσπαει με τη μουσικη ή βυθιζεται σε σκεψεις?
Ενταξει, δεν το κανω παντα αυτο. Οχι με ολα τα τραγουδια που ακουει ο κοσμος...Μαλλον με λιγα.


* Φοβαμαι

Εχω αρχισει να φοβαμαι για την υγεια μου. Μετα απο μια περιπετεια. Ειχα τρομαξει. Ποτε δεν εχω τρομαξει πιο πολυ. Η μανα μου εκλαιγε και ο πατερας μου με κουβαλουσε ημιλιποθυμη στο αμαξι. Αλλα θυμαμαι τα παντα. Δεν μπορουσα να σταθω ορθια αλλα θυμαμαι να κανω σκεψεις πολυ καθαρες. Οσο καταφερνα να πω κατι, πιο πολυ παρηγορουσα τη μανα μου οτι θα γινω καλα, να μην ανησυχει.

Μου το λενε και αλλοι. Μου λενε οτι ειμαι γενναια στα δυσκολα. Αντεχω στον πονο. Ειμαι σταθερη και λογικη σε μια κριση. Δεν πανικοβαλλομαι και ειμαι εγω αυτη που στηριζω τους αλλους. Φαινομαι ευεργετικα ψυχρη ωρες ωρες.

Μονο οταν ειμαι μονη μου ξεσπαω.


* Χειμωνιατικες νυχτες

Μου αρεσει η μυρωδια των ξυλων που καιγονται στα τζακια των σπιτιων οταν περπαταω βραδυ στο δρομο.
Μου αρεσει να παρατηρω τις σκοτεινες φιγουρες που περπατανε στον πεζοδρομο, τα χνωτα τους μεσα στο κρυο και τα βαρια τους ρουχα.
Μου αρεσει να παρατηρω καποιον που κοιταζει τη φωτια στο τζακι. Τα ματια του γυαλιζουν και το προσωπο του ειναι αναψοκοκκινισμενο. Και μου αρεσει να μην μιλαει κανεις.


* Ατοπο

Γιατι οταν ακουω αγαπημενα μου τραγουδια με παρεα δεν ειναι ποτέ το ιδιο?
Και γενικα, γιατι δεν ειναι το ιδιο οταν μοιραζομαστε τις μοναχικες στιγμες μας με αλλους?

Μα ναι, τί χαζη που ειμαι, πώς θα γινοταν αυτο? Οι στιγμες που εισαι μονος και τα συναισθηματα που σου γενιουνται δεν θα μπορουσαν να ειναι τα ιδια οταν δεν εισαι μονος. Εξορισμου.

Γιατι οταν ειμαι με καποιον φαινεται περιεργο να μοιραζομαστε τη σιωπη. Νιωθουμε αβολα. Εκτεθημενοι. Ισως και λιγο αφελεις.


* Απωθημενο

Εχω ενα απωθημενο για κατι.
Για ενα λαθος που δεν εκανα.
Το σταματησα οσο ηταν νωρις.
Γιατι ηταν λαθος.
Αποφασισα να το σταματησω αποτομα και οσο ηταν στο αποκορυφωμα του.
Ενιωθα πραγματικα ομορφα και το εβγαλα απο τη ζωη μου.
Γιατι ηταν λαθος.
Ειμαι σιγουρη.
Δεν εχω αμφιβολια γι'αυτο.
Ηταν η σωστη, λογικη, καλυτερη αποφαση, μονο που δεν ηταν αυτη που ηθελα.
Το δυσκολο ειναι να δεχτω λογικα οτι θελω τοσο πολυ κατι παραλογο. Με μπερδευει.
Αλλα δεν μετανιωνω.
Απλα με κυνηγαει ακομα η αναμνηση του.


* Hey you

Εχω ενα φιλαρακι που μενει μακρια. Τον βλεπω πολυ σπανια πια και μονο για λιγο.
Ειχε ερθει και την προηγουμενη φορα, παλι για λιγες μερες μονο.
Μαλιστα καταφεραμε και ψιλομαλωσαμε.
Ειναι κι αυτος τοσο παρεξηγησιαρης κι εγω τοσο απερισκεπτη ωρες ωρες.
Τοτε ηξερα οτι ειχε θυμωσει μαζι μου. Στο δικο μου μυαλο δεν ενιωθα οτι ειχα κανει κατι λαθος. Αλλα δεν ειχε σημασια, γιατι το ιδιο θα σκεφτοταν κι αυτος. Ειμαι σιγουρη.

Οσο κι αν θελω να εξηγησω και να λυσω καποιο προβλημα οσο γινεται πιο γρηγορα, παντα συγκρατω τον εαυτο μου. Κανω λιγο πισω και το αφηνω να ησυχασει. Να φυγει το πρωτο κυμα. Ξεχναω τις πρωτες κουβεντες.
Λιγος χρονος χρειαζεται μονο και αποσταση.

Δεν ξαναμιλησαμε γι'αυτο. Ειχε ηδη παει μεσανυχτα. Και εγω ημουν εξω απο την πορτα του. Χτυπησα το κουδουνι με ενα μπουκαλι αψεντι στο χερι.
Αυτος εφερε την κουβερτα.


* Oμορφοι ανθρωποι

Μου αρεσουν οι ξεχωριστοι ανθρωποι. Ας ειναι ενας ή δυο, θελω να ειμαι με ανθρωπους που σκεφτονται με το δικο τους, ξεχωριστο τροπο και το εννοουν, δεν ειναι δηθεν, δεν θελουν απλα να αναδειχτουν μεσα στο πληθος. Που εχουν το δικο τους θεο. Και ας ειναι εντελως διαφορετικοι απο μενα.
Ειναι αυτοι που ειναι μειοψηφια, που ειναι ελευθεροι, ακομπλεξαριστοι, διαφορετικοι, ανεξαρτητοι, ευγενικοι και ηρεμοι, κατασταλλαγμενοι και ασυμβιβαστοι.

Με γοητευουν αυτοι οι ανθρωποι.


* Ομοιες διαφορες

Λες οτι κανεις δε σε καταλαβαινει. Ο καθενας σκεφτεται διαφορετικα. Δε νιωθει οσα νιωθεις. Δεν μπορεις να του εξηγησεις τί σκεφτεσαι και γιατι. Ειστε τοσο διαφορετικοι.

Εγω δεν το πιστευω αυτο.

Γιατι ολοι νομιζουν οτι δεν τους καταλαβαινουν. Ολοι νομιζουν οτι σκεφτονται διαφορετικα. Ολοι νιωθουν ακριβως οπως νιωθεις. Αλλα κανεις δεν αποκαλυπτει τί σκεφτεται και γιατι. Ολοι ειμαστε τοσο διαφορετικοι κι ομως σκεφτομαστε με τον ιδιο τροπο.

Απλα δεν εχει ονομα αυτο που νιωθουμε καποιες φορες. Δεν του εδωσε καποιος ενα ονομα.
Ντρεπομαστε να το πουμε οτι σκεφτομαστε τοσα πολλα, οτι το μυαλο μας δουλευει τοσο γρηγορα, γιατι απλα κανεις δεν μιλαει γι'αυτο, οπότε κι εσυ το κρυβεις.

Και καλα κανεις. Χρειαζεσαι να εισαι μονος καποιες φορες. Οπως ολοι.